بازار متمرکز یک ساختار بازار مالی است که شامل هدایت کلیه سفارشات به یک بورس مرکزی بدون هیچ بازار رقیب دیگری است. قیمت‌های نقل‌شده اوراق بهادار مختلف فهرست‌شده در بورس تنها قیمتی است که در دسترس سرمایه‌گذارانی است که به دنبال خرید یا فروش دارایی خاص هستند.

بورس نیویورک یک بازار متمرکز در نظر گرفته می‌شود، زیرا سفارش‌ها به بورس هدایت می‌شوند و سپس با یک سفارش تطبیق داده می‌شوند. از سوی دیگر، بازار ارز متمرکز تلقی نمی‌شود، زیرا هیچ مکانی وجود ندارد که ارزها در آن معامله شوند و معامله‌گران می‌توانند نرخ‌های رقابتی را از دلالان مختلف از سراسر جهان پیدا کنند.

به عبارت کلی تر، بازار متمرکز به یک بازار مالی تخصصی اطلاق می شود که ساختار آن به گونه ای است که همه سفارش ها، خواه سفارش خرید یا فروش باشند، از طریق یک بورس مرکزی که هیچ بازار رقیب دیگری برای آن ابزار مالی خاص ندارد، هدایت می شود. قیمت‌های اوراق بهاداری که از طریق بورس (یا بازار) در دسترس هستند و توسط بورس (یا بازار) عرضه می‌شوند، تنها قیمت‌هایی هستند که برای سرمایه‌گذارانی که مایل به خرید یا فروش دارایی‌های خاص عرضه‌شده در بورس هستند، در دسترس است.

یکی از جنبه های کلیدی بازارهای متمرکز این است که قیمت گذاری کاملاً شفاف است و برای همه قابل مشاهده است. سرمایه گذاران بالقوه می توانند تمام مظنه ها و معاملات را ببینند و نحوه حرکت آن معاملات را در تدوین استراتژی های خود در نظر بگیرند. یکی دیگر از مؤلفه‌های کلیدی بازارهای متمرکز، وجود اتاق پایاپای است که بین خریداران و فروشندگان قرار دارد و یکپارچگی معاملات را تضمین می‌کند، زیرا هم خریدار و هم فروشنده، در واقع با بورس معامله می‌کنند و نه با یکدیگر. منفعت ناشی از کاهش ریسک ناشی از عدم معامله با طرف مقابل متغیر نیز یکی از جنبه های کلیدی یک بازار متمرکز است. سایر بازارهای متمرکز عمده در سراسر جهان شامل بازارهای سهام مانند TSE و بازارهای امنیتی و کالایی مانند CME و ASE است.

در تقابل با مدل بازار متمرکز، بازارهای غیرمتمرکز همگام با تکامل فناوری رایانه در حال رشد هستند که به مردم امکان مشارکت در تجارت آنلاین را بدون بهره مندی از یک بازار متمرکز می دهد. به‌جای بازدید از وب‌سایتی که یک مکان ملاقات مرکزی برای خریداران و فروشندگان ارائه می‌دهد، سبک نوظهور بازارهای غیرمتمرکز با اتصال مستقیم خریداران و فروشندگان به یکدیگر برای تجارت کار می‌کند.

این مدل بازار غیرمتمرکز با اجرای یک برنامه معاملاتی همتا به همتا بر روی کامپیوتر به دست می آید. ارز مجازی نیز به عنوان یک جنبه مهم از بازارهای غیرمتمرکز در حال ظهور یکپارچه شده است.

در یک بازار غیرمتمرکز، فناوری سرمایه‌گذاران را قادر می‌سازد تا به‌جای فعالیت از داخل یک صرافی متمرکز، مستقیماً با یکدیگر معامله کنند.

بازارهای مالی به طور گسترده به هر بازاری اطلاق می‌شود که در آن معامله اوراق بهادار انجام می‌شود، از جمله بازار سهام و بازارهای اوراق قرضه، از جمله. بیشتر

در یک بازار غیرمتمرکز، فناوری سرمایه‌گذاران را قادر می‌سازد تا به‌جای فعالیت از داخل یک صرافی متمرکز، مستقیماً با یکدیگر معامله کنند. بازارهای مجازی که از ارزهای غیرمتمرکز یا ارزهای دیجیتال استفاده می کنند، نمونه هایی از بازارهای غیرمتمرکز هستند.

یک بازار غیرمتمرکز از دستگاه‌های دیجیتال مختلف برای ارتباط و نمایش قیمت‌های پیشنهادی/درخواستی در زمان واقعی استفاده می‌کند. به این ترتیب، خریداران، فروشندگان و فروشندگان نیازی به قرار گرفتن در یک مکان برای معامله اوراق بهادار ندارند.

بازار ارز (فارکس) نمونه ای از یک بازار غیرمتمرکز است زیرا هیچ مکان فیزیکی وجود ندارد که سرمایه گذاران برای خرید و فروش ارز به آنجا مراجعه کنند. معامله گران فارکس می توانند از اینترنت برای بررسی قیمت ارز از دلالان مختلف از جهان استفاده کنند.

ارز غیرمتمرکز، پول همتا به همتا و ارز دیجیتال همگی به روش‌های بدون بانک برای انتقال ثروت یا مالکیت هر کالای دیگری بدون نیاز به شخص ثالث اشاره دارند. بیشتر بازارهای متمرکز و برخی غیرمتمرکز از ارزهای فیات یا پول فیزیکی صادر شده توسط بانک مرکزی مانند دلار آمریکا استفاده می کنند. ارز غیرمتمرکز عمدتاً در بازارهای مجازی استفاده می شود. دو نمونه از ارزهای غیرمتمرکز عبارتند از: بیت کوین و اتر که در اتریوم استفاده می شود.

سازمان می تواند یکسان سازی رویه ها و خط مشی ها را به شدت اعمال کند.

می تواند به حذف فعالیت های همپوشانی یا تکراری کمک کند و در هزینه ها صرفه جویی کند.

سازمان شانس بیشتری برای استفاده از پتانسیل کارکنان برجسته خود دارد.

با اطمینان از ثبات در عملیات و یکنواختی در تصمیم گیری، کنترل بهتری بر فعالیت های سازمان ارائه می دهد.

تصمیم گیری سریع تر و کیفیت بهتر تصمیم گیری

کارایی مدیران را بهبود می بخشد.

یک محیط دموکراتیک را ارائه می دهد که در آن کارکنان می توانند در حکمرانی خود نظری داشته باشند.

به مدیران رده های متوسط ​​و پایین دسترسی خوبی ارائه می دهد و مجموعه ای از نیروی انسانی قابل ارتقا با مهارت های مدیریتی را ایجاد می کند.

اهمیت اصلی این است که به همه کمک می کند تا بدانند چه نقشی را قرار است ایفا کنند، چه به عنوان تصمیم گیرنده و چه به عنوان کارگر صرف در سازمان.

در اکثر سازمان ها، مدیریت ارشد بر این باور است که همه چیز باید جنبه یکسانی داشته باشد.

از آنجایی که مدیران می توانند نتایج اقدامات خود را ببینند، انگیزه بیشتری دارند و روحیه آنها بهبود یافته است.

تمرکز و عدم تمرکز هر دو مزایا و معایب خاص خود را دارند. حتی اگر سازمانی به صورت غیرمتمرکز کار کند، برخی از عملکردها معمولاً متمرکز هستند. در مرحله بعد، بیایید به عواملی که درجه غیرمتمرکز را تعیین می کنند نگاه کنیم.

آ. در غیرمتمرکز سازی، قدرت، مسئولیت و پاسخگویی به سطوح مختلف مدیریتی گسترش می یابد.

ب بیشتر برای شرکت ها و مشاغل بزرگ استفاده می شود.

ج این بیشتر در جایی استفاده می شود که تجارت در یک صنعت بسیار رقابتی است و نیاز به تطبیق سریع دارد.

ه. ارتباط آزاد و آزاد یک ویژگی کلیدی در تمرکززدایی است.

در تمرکز، جریان ارتباطات مستقیم است، بنابراین دیگران باید از تصمیمات مدیران اجرایی یا مدیریت ارشد پیروی کنند و تصمیم گیری زمان بر است.

هر گاه مدیران اجرایی کنترل ناکافی داشته باشند، از ساختار سلسله مراتبی استفاده می شود. به طوری که اگر مدیرعامل در دسترس نباشد، معاون این کار را انجام دهد. اگر معاون آموزشی در دسترس نباشد، رئیس کار را انجام می‌دهد، و غیره. اختیاری که سیستماتیک و سازگار است و شامل سلسله مراتب است، محفوظ است.

حفظ قدرت، تصمیم گیری و برنامه ریزی فقط در سطح بالا وجود دارد.

شرکت هایی که به ماموریت و چشم انداز شرکت توجه جدی دارند از تمرکز استفاده می کنند.

تمرکز در یک شرکت یا کسب و کار با تعداد کارمندان زیاد اتفاق می افتد.

اختیار ثابت است و الگویی برای تصمیم گیری وجود دارد.