واقعیت مجازی” تجربه ای است که توسط کامپیوترها شبیه سازی شده است.

این یک محیط مجازی 360 درجه است که می توانید آزادانه در آن حرکت کنید و با محتوای مجازی تعامل داشته باشید.

زمانی که کاربر VR به طور کامل درگیر تعامل مجازی است، تجربه های VR نزدیک، فوری و باورپذیر به نظر می رسد.

ردیاب VR حرکات واقعی را ثبت می کند و آنها را به دنیای مجازی منتقل می کند.

این امر با کمک دوربین ها و حسگرهای تعبیه شده در هدست های VR، کنترل ها و لوازم جانبی به دست می آید. بیشتر سر و دست ها ردیابی می شوند، اما ردیابی چشم یا حتی ردیابی تمام بدن نیز امکان پذیر است. این بستگی به هدست و لوازم جانبی مورد استفاده در یک تجربه خاص دارد.

کنترلرهای VR معمولاً برای تعامل در VR استفاده می شوند.

برخی از هدست های VR از ردیابی دست نیز پشتیبانی می کنند. دستکش های VR وجود دارد و حتی تحقیقاتی در مورد "ورودی عصبی" از طریق رابط های مغز و کامپیوتر انجام می شود.

از ارتعاشات و تکان ها برای شبیه سازی تماس فیزیکی استفاده می شود. دما یا حتی بو را نیز می توان در تجربه VR با لوازم جانبی مربوطه ادغام کرد. بازخورد لمسی ممکن است از طریق کنترل‌کننده‌ها یا از طریق دستکش‌ها، جلیقه‌ها و کت و شلوارهای پیچیده ارائه شود.

تولید کنندگان پیشرو هدست های واقعیت مجازی در حال حاضر فیسبوک/متا، سونی، والو و اچ تی سی هستند.

بسیاری از شرکت های نوپا و فناوری دیگر مانند Pimax، HP، Varjo یا StarVR نیز هدست های VR را ارائه می دهند.

هدست‌های واقعیت مجازی مستقل، تمام فناوری‌های موجود در هدست را دارند و معمولاً باتری یکپارچه دارند. هدست‌های واقعیت مجازی غیر مستقل باید از طریق کابل به یک رایانه خارجی (کامپیوتر، لپ‌تاپ، کنسول، گوشی هوشمند) متصل شوند تا کار کنند. بسیاری از هدست‌های مستقل را می‌توان از طریق کابل سخت یا اتصال بی‌سیم به یک رایانه خارجی متصل کرد، اما این برای اکثر تجربیات و برنامه‌ها لازم نیست.

تجربه‌های واقعیت مجازی بدون حرکت زیاد و بازی‌های بدون دید اول شخص برای شروع در VR خوب هستند.

واکنش هر فردی به واقعیت مجازی متفاوت است.  توصیه می شود ابتدا همه با بازی های VR ساده به این فناوری عادت کنند و سپس به آرامی شدت آن را افزایش دهند.

حالت تهوع VR زمانی رخ می دهد که چشم ها چیزی متفاوت از آنچه گوش داخلی درک می کند می بیند.  روش هایی برای جلوگیری یا کاهش ناراحتی وجود دارد. انتخاب هدست VR و برنامه های کاربردی مناسب بسیار مهم است.

علاوه بر بازی ها، فیلم، کنسرت، هنر و فرصت های اجتماعی در VR نیز وجود دارد.

کنسرت‌های نوازندگان مشهور که به طور کامل در VR، اپرا، نمایشگاه‌های هنری، فیلم‌های واقعیت مجازی، و سینماهای واقعیت مجازی اجرا می‌کنند، تنها بخشی از محتوای متنوع موجود به‌جز بازی‌های واقعیت مجازی هستند.

شرکت ها کارکنان را در برنامه های کاربردی VR آموزش می دهند، دانشجویان پزشکی رویه های مخاطره آمیز را در VR انجام می دهند، و درمان های تخصصی در VR انجام می شود.

‏Jaron Lanier، پیشگام VR، در کتاب خود "The Dawn of the New Everything" منشا اصطلاح "واقعیت مجازی" را توضیح می دهد. شرکت VPL Research شرکت Lanier اولین برنامه های کاربردی واقعیت مجازی تجاری را در دهه 80 توسعه داد.

او می‌خواست رسانه‌ای ایجاد کند که در آن مردم بتوانند به صورت مجازی ارتباط برقرار کنند و امکانات بیان انسانی را گسترش دهد. کار لانیر در ابداع اصطلاح واقعیت مجازی موثر بود.

امروزه دیکشنری ها واقعیت مجازی را به عنوان یک واقعیت تولید شده توسط کامپیوتر تعریف می کنند.  یک واقعیت شبیه سازی شده، یک دنیای مصنوعی که کاربران خود را با تجهیزات فنی مناسب در آن قرار می دهند.

عوامل زیادی وجود دارند که واقعیت مجازی را تعریف می کنند. اغلب شامل یک محیط 360 درجه است که در آن کاربران آزادانه با جلوه های عمق سه بعدی و صدای فضایی به اطراف نگاه می کنند. کنترل حرکت کم و بیش پیچیده برای دست های مجازی می تواند بخشی از واقعیت مجازی باشد و امکان تعامل با دنیای مصنوعی غوطه ور را فراهم کند.  فیلم‌های VR (که کاربر تماشا می‌کند اما فعالانه درگیر آن نمی‌شود) نیز بخشی از VR هستند.

همانند تصورات شما، از لحاظ نظری هیچ محدودیتی برای واقعیت مجازی وجود ندارد. به گفته Jeremy Bailenson محقق VR، استفاده از آن به ویژه زمانی ارزشمند است که تجربه واقعی گران، خطرناک، غیرممکن یا به ندرت در دنیای فیزیکی رخ دهد.

تجربیاتی که گران هستند و در غیر این صورت فقط در دسترس مخاطبان کمی هستند

تجربیاتی که پرخطر و خطرناک هستند

رویدادهای خارق العاده ای که در واقعیت نمی توان آنها را تجربه کرد (پرواز مانند پرنده، قدم زدن در سرزمین عجایب آلیس، یا پرواز به ماه با خدمه اصلی ماموریت آپولو 11)

 تجربیاتی که نادر هستند و نمی توانند به میل خود در دنیای فیزیکی بازتولید شوند. به عنوان مثال، ظهور یک نهنگ گوژپشت نادر در دریا. خاطرات خودتان از لحظات خاص که در قالب 360 ذخیره می کنید نیز می تواند جزو این رویدادهای نادر باشد.

برخلاف تجربیات روی مانیتور، که ما فقط از طریق یک پنجره تجربه می کنیم، در VR به نظر می رسد چیزهایی در اطراف ما اتفاق می افتد. آنها نزدیک به نظر می رسند، گاهی اوقات نیز کاملا واقعی هستند، به خصوص زمانی که بدن خود شما به طور کامل درگیر تعامل است.

بنابراین هدست های VR یک واقعیت شبیه سازی شده را درست در مقابل چشمان ما منتقل می کنند.

وقتی با فردی در واقعیت مجازی ملاقات می‌کنید، احساس می‌کنید که واقعاً با او رو در رو هستید؛ به همین دلیل است که مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا نیز میلیاردها دلار در VR سرمایه‌گذاری می‌کند. او شرط می بندد که در نهایت به جای اینکه فقط پیام بفرستیم، در اینترنت حضوری دست بدهیم.