اتریوم یک پلتفرم نرم افزاری جهانی غیرمتمرکز است که از فناوری بلاک چین پشتیبانی می کند. بیشتر به خاطر ارز دیجیتال بومی خود، اتر یا ETH شناخته می شود.

اتریوم می تواند توسط هر کسی برای ایجاد هر فناوری دیجیتال ایمن استفاده شود. این توکن برای استفاده در شبکه بلاک چین طراحی شده است، اما می تواند توسط شرکت کنندگان به عنوان روشی برای پرداخت هزینه کار انجام شده روی بلاک چین نیز استفاده شود.

اتریوم به گونه ای طراحی شده است که مقیاس پذیر، قابل برنامه ریزی، ایمن و غیرمتمرکز باشد. این بلاک چین انتخابی برای توسعه دهندگان و شرکت هایی است که بر اساس آن فناوری ایجاد می کنند تا نحوه عملکرد بسیاری از صنایع و نحوه انجام زندگی روزمره ما را تغییر دهند.

اتریوم به طور بومی از قراردادهای هوشمند، ابزار ضروری در پشت برنامه های غیرمتمرکز، پشتیبانی می کند.

بسیاری از امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) و سایر برنامه ها از قراردادهای هوشمند در ارتباط با فناوری بلاک چین استفاده می کنند.

ویتالیک بوترین، یکی از بنیان‌گذاران اتریوم، گفت: «من فکر می‌کردم کسانی که در جامعه بیت‌کوین هستند به مشکل برخورد نمی‌کنند. من فکر می کردم آنها به دنبال درخواست های فردی هستند.»

او راه دیگری را تصور کرده بود.

بوترین زمانی که در سال 2011 به عنوان یک برنامه نویس 17 ساله درگیر بیت کوین شد و مجله بیت کوین را تأسیس کرد، معرفی شد و شیفته فناوری بلاک چین شد. او شروع به تصور پلتفرمی کرد که فراتر از موارد استفاده مالی مجاز توسط بیت کوین بود و در سال 2013 کاغذ سفیدی را منتشر کرد که در آن با استفاده از یک زبان اسکریپت نویسی عمومی در نهایت به اتریوم تبدیل شد.

وجه تمایز اصلی از بیت کوین، توانایی این پلتفرم برای تجارت فراتر از ارزهای دیجیتال بود.

در سال 2014، بوترین و سایر بنیانگذاران اتریوم یک کمپین راه اندازی کردند که در آن شرکت کنندگان اتر (توکن های اتریوم) را فروختند تا دیدگاه خود را از بین ببرند و بیش از 18 میلیون دلار جمع آوری کردند. اولین نسخه زنده اتریوم که با نام Frontier شناخته می شود در سال 2015 راه اندازی شد. از آن زمان، این پلتفرم به سرعت رشد کرده است و امروز صدها توسعه دهنده درگیر هستند.

در نهایت، بوترین امیدوار است اتریوم راه حلی برای تمام موارد استفاده از بلاک چین باشد که سیستم تخصصی برای مراجعه به آن ندارند.

اتریوم همچنان دردسرهای فزاینده‌ای را تجربه می‌کند و از همان مشکلاتی رنج می‌برد که بیت‌کوین عمدتاً در مقیاس‌پذیری خود انجام می‌دهد. در سال 2016، 50 میلیون دلار اتر توسط یک هکر ناشناس به سرقت رفت که منجر به سوالاتی در مورد امنیت این پلتفرم شد. این اتفاق باعث شکافی در جامعه اتریوم شد و به دو بلاک چین تقسیم شد: اتریوم (ETH) و اتریوم کلاسیک (ETC).

نوسانات چشمگیری در قیمت اتر وجود داشته است، اما ارز اتریوم در سال 2017 بیش از 13000 درصد رشد کرد. این رشد فوق العاده برای بسیاری از سرمایه گذاران جذاب است، اما این نوسان باعث می شود سرمایه گذاران دیگر محتاط باشند.

اتریوم هنوز یک پلت فرم بسیار جوان است، اما پتانسیل و برنامه های کاربردی آن می تواند نامحدود باشد. زیرساخت‌های اتریوم در چند سال گذشته زمانی که با مسائل امنیتی به چالش کشیده شد، تقویت شد و از آنجایی که انحصار کمتری نسبت به بیت‌کوین دارد، نسبت به اقدامات اصلاحی که ممکن است در نهایت آن را به یک راه‌حل برتر برای بیت‌کوین تبدیل کند، بازتر است.

اتریوم مانند سایر ارزهای دیجیتال از فناوری بلاک چین استفاده می کند. یک زنجیره بسیار طولانی از بلوک ها را تصور کنید. تمام اطلاعات موجود در هر بلوک به هر بلوک تازه ایجاد شده با داده های جدید اضافه می شود. در سراسر شبکه، یک نسخه مشابه از بلاک چین توزیع می شود.

این بلاک چین توسط شبکه‌ای از برنامه‌های خودکار تأیید می‌شود که در مورد اعتبار اطلاعات تراکنش‌ها به اجماع می‌رسند. هیچ تغییری در بلاک چین نمی‌توان ایجاد کرد، مگر اینکه شبکه به اجماع برسد که باعث می شود آن را بسیار امن کند.

اجماع با استفاده از پروتکلی به نام مکانیسم اجماع حاصل می شود. اتریوم از پروتکل اثبات کار استفاده می کند، جایی که شبکه ای از شرکت کنندگان نرم افزاری را اجرا می کنند که تلاش می کند معتبر بودن یک شماره رمزگذاری شده را ثابت کند.

اولین ماینری که اعتبار عدد را اثبات کند در اتر پاداش می گیرد. یک بلوک جدید روی بلاک چین باز می شود، اطلاعات بلاک قبلی رمزگذاری شده و همراه با داده های جدید در بلوک جدید قرار می گیرد و فرآیند استخراج دوباره آغاز می شود.

در حال حاضر اتریوم از پروتکل اجماع اثبات کار استفاده می کند. در برخی مواقع، به پروتکل اجماع دیگری به نام اثبات سهام منتقل می‌شود، جایی که مالکان ETH مقدار مشخصی از اتر خود را به اشتراک می‌گذارند.

استیک اتر از استفاده از آن در تراکنش ها جلوگیری می کند. این به عنوان مشوق و وثیقه برای امتیاز استخراج عمل می کند.

ماینینگ تحت این پروتکل متفاوت عمل خواهد کرد، زیرا نیازی به رقابت همه افراد در شبکه برای کسب پاداش نخواهد داشت. در عوض، پروتکل به طور تصادفی کاربران دارای اتر staked را برای تایید تراکنش ها انتخاب می کند. سپس این اعتباردهنده ها در اتر برای کارشان پاداش می گیرند.

دارندگان اتریوم از کیف پول برای ذخیره اتر خود استفاده می کنند. کیف پول یک رابط دیجیتالی است که به شما امکان می دهد به اتر ذخیره شده در بلاک چین دسترسی داشته باشید. کیف پول شما دارای یک آدرس است که شبیه آدرس ایمیل است، زیرا کاربران در آنجا اتر را ارسال می کنند، دقیقاً مانند یک ایمیل.

اتر در واقع در کیف پول شما ذخیره نمی شود. کیف پول شما کلیدهای خصوصی را در خود نگه می دارد که از آنها مانند رمز عبور هنگام شروع تراکنش استفاده می کنید. برای هر اتری که دارید یک کلید خصوصی دریافت می کنید. این کلید برای دسترسی به اتر شما ضروری است. به همین دلیل است که در مورد ایمن کردن کلیدها با استفاده از روش های مختلف ذخیره سازی بسیار شنیده اید.