انتقال حجم کار به سرویس‌های مبتنی بر ابر می ‌تواند چشم‌انداز فناوری اطلاعات یک شرکت را تغییر دهد و در حین تبدیل CAPEX به OPEX، از مقیاس و چابکی ابر استفاده کند. اما چگونه می توان به ابر مهاجرت کرد؟ به نظر می رسد بیش از یک نوع استراتژی مهاجرت ابری وجود دارد.

یکی از ساده ‌ترین و کم‌هزینه ‌ترین راه‌ها برای انتقال حجم کاری موجود به فضای ابری این است که حجم کار را همان ‌طور که هست و آن را روی منابع بومی ابری اجرا می ‌کنیم: این روش به عنوان رویکرد "Lift & Shift" شناخته می‌شود.

سازمان‌هایی که دستخوش تحولات دیجیتالی هستند، به دنبال راه‌هایی برای مدرن‌ سازی، نوآوری و تطبیق چشم ‌انداز برنامه‌های خود با آخرین فناوری موجود در پلت‌فرم‌های ابر عمومی بزرگ، مانند AWS، Azure، و Google Cloud Platform هستند. محرک‌های کلیدی کسب ‌و کار که بحث‌های مربوط به انتقال بار کاری به فضای ابری را آغاز می‌کنند عبارتند از:

تغییر تمرکز از زیرساخت‌ها و پلتفرم‌های زیربنایی به نوآوری برنامه‌ها. در دسترس بودن، مقیاس ‌پذیری و چابکی بی ‌نظیر منابع ابری در مقایسه با استقرار در محل. الگوی استفاده بر اساس تقاضا و مدیریت هزینه‌های پرداختی که توسط ابر ارائه می ‌شود، که به شما کمک می‌کند. برای تبدیل CAPEX بزرگ به قطعات کوچکتر OPEX. راه حل های جایگزین برای جایگزینی سخت افزار/نرم افزار پایان عمر. نیاز به معماری ترکیبی برای استفاده از خدماتی که در محل در دسترس نیستند. انطباق و مدیریت امنیتی موثر.

فرآیند، رویکرد و ابزارهای انتقال بار کاری به فضای ابری تا حد زیادی به مدل‌های مهاجرت ابری هدف‌گذاری شده بستگی دارد: IaaS، PaaS یا SaaS. بیایید نگاهی دقیق تر به هر یک از این روش های مهاجرت بیندازیم.

انتقال برنامه‌ها به مدل Infrastructure-as-a-Service به معنای انتقال برنامه یا حجم کاری موجود از استقرار اولیه به زیرساخت ارائه ‌دهنده ابر است. با استفاده از این روش هیچ تغییر قابل توجهی در معماری وجود ندارد. ساده ترین راه برای انتقال برنامه ها به IaaS میزبانی مجدد با استفاده از "lift and shift" یا همان روش مهاجرت است.

رویکرد Platform-as-a-Service از پلتفرم پیکربندی شده ارائه دهنده ابر برای اجرای کد برنامه شما استفاده می کند. به این ترتیب، این روش مستلزم آن است که برنامه ها به طور قابل توجهی بازسازی یا نوسازی شوند تا در پلت فرم ابری هدف قرار بگیرند. این روش انتقال شامل بازنویسی کد، به ‌روزرسانی کتابخانه، تغییرات خط لوله استقرار و موارد دیگر برای جابجایی حجم کار در چارچوب برنامه PaaS است. در برخی شرایط، ممکن است برنامه به طور کامل از ابتدا بازسازی شود. در هر صورت، تغییرات به معنای صرف مقدار قابل توجهی زمان و پول قبل از اینکه بتوانید برای ابر آماده باشید، است.

پذیرش یک نرم افزار به عنوان سرویس به معنای جایگزینی عملکردها یا اجزای حجم کاری موجود شما با سرویس SaaS ارائه شده توسط شرکت دیگری است. این سریع ‌تر از مهاجرت PaaS است، اما شامل تمام چالش‌های اتخاذ یک فناوری جدید، مانند بازسازی بخش‌هایی از معماری، ایجاد رابط‌های جدید، آموزش تیم‌های شما در مورد استفاده از آن و موارد دیگر است. نگرانی های دیگر شامل عوارض انتقال داده، مدیریت دسترسی، قفل شدن فروشنده و غیره است.

از میان همه این گزینه‌ها، ساده‌ترین و سریع‌ترین راه برای رساندن یک برنامه موجود به فضای ابری، انتقال و جابجایی IaaS است.

Sentence رویکرد انتقال lift and shift در مورد انتقال برنامه شما و داده های مرتبط به ابر با حداقل یا بدون تغییر است. برنامه ها به طور موثر از محیط های موجود "برداشته می شوند" و همانطور که هست به یک محل میزبانی جدید "انتقال می یابند". یعنی در ابر به این ترتیب، اغلب تغییرات قابل توجهی در معماری برنامه، جریان داده یا مکانیسم های احراز هویت وجود ندارد.

ملاحظات اصلی در انتقال لیفت  و شیفت، محاسبات، ذخیره سازی و نیازهای شبکه برنامه است. آنها باید از آنچه در حال حاضر در زیرساخت منبع موجود است به منابع منطبق در ارائه دهنده ابر نگاشت شوند. زمینه برای صرفه جویی قابل توجهی در هزینه در طول مهاجرت وجود دارد، جایی که می توان منابع اولیه بیش از حد تهیه شده را تجزیه و تحلیل کرد و به SKUهای منابع بهینه در ابر ترسیم کرد. از آنجایی که اکثر ارائه دهندگان خدمات ابری به‌روزرسانی‌های فوری ارائه می‌دهند، می‌توانید با یک محصول کوچک‌تر شروع کنید و سپس به محصول بزرگ‌تر بروید. این یک رویکرد کم ریسک برای به دست آوردن حداکثر بازگشت سرمایه است.

رویکرد انتقال ابر lift and shift نیازی به تغییر در سطح برنامه ندارد زیرا صرفاً در حال میزبانی مجدد در فضای ابری است. بارهای کاری که به سخت افزار تخصصی نیاز دارند، مثلاً کارت های گرافیک یا HPC، می توانند مستقیماً به ماشین های مجازی تخصصی در ابر منتقل شوند. که قابلیت‌های مشابهی را ارائه می‌دهد. افزایش و جابجایی به شما امکان می‌دهد اجزای خدمات هویت داخلی خود مانند اکتیو دایرکتوری را به همراه برنامه به ابر منتقل کنید. مدیریت امنیت و انطباق در انتقال ابر lift و shift نسبتاً ساده است. الزامات را به کنترل‌هایی ترجمه کنید که باید در برابر منابع محاسباتی، ذخیره‌سازی و شبکه پیاده‌سازی شوند. رویکرد lift and shift از ساختارهای معماری یکسانی استفاده می‌کند، حتی پس از اینکه مهاجرت به ابر انجام می‌شود. این بدان معناست که هیچ تغییر قابل توجهی از نظر فرآیندهای تجاری مرتبط با برنامه و همچنین رابط های نظارت و مدیریت لازم نیست.

محرک‌های انتخاب رویکرد مهاجرت ابری می‌تواند شامل استفاده از رویکرد کم‌اختلال، سازگاری برنامه، مدیریت ریسک، ROI، عملکرد و الزامات HA و غیره باشد. اجزای مختلف در معماری برنامه و نحوه تعامل آنها با یکدیگر در رابط‌های مختلف هنگام تصمیم گیری رویکرد باید در نظر گرفته شود.

Lift and Shift در مقابل مهاجرت PaaS:مهاجرت PaaS مستلزم تلاش قابل توجهی در بازسازی برنامه برای قرار گرفتن در پلت فرم ارائه شده توسط ارائه دهنده خدمات است. تغییرات معماری ممکن است برای قرار دادن اجزای جدید یا جایگزینی اجزای قدیمی مورد نیاز باشد. از طرف دیگر انتقال مرکز داده Lift and Shift ساده است و پس از تجزیه و تحلیل ماتریس پشتیبانی زیرساخت در ابر قابل انجام است.

Lift and Shift در مقابل مهاجرت SaaS: مهاجرت به SaaS حتی چالش برانگیزتر است، زیرا بیشتر در مورد مهاجرت از یک برنامه کاربردی به تجربه دیگر است تا مهاجرت به ابر. همه جنبه ها، از جمله کنترل دسترسی، مدیریت داده، امنیت و غیره، باید بازنگری شوند و با ساختارهای SaaS سازگار شوند. Lift and Shift تجربه اصلی برنامه را فراهم می کند و اغلب می تواند از همان مکانیسم های احراز هویت و امنیتی استفاده کند که در محل استفاده می شد.

ابزارها، فن‌آوری‌ها و فرآیندهایی که برای مهاجرت استفاده می‌شوند، تا حد زیادی بر اثربخشی انتقال و جابجایی شیفت تأثیر می‌گذارند. فناوری‌های حداقل زمان خرابی، تکثیر پشتیبان یا عکس فوری برای جابجایی و جابجایی بدون دردسر برنامه‌ها توصیه می‌شوند. برای انتقال داده، همه ارائه دهندگان خدمات ابری اصلی ابزارهای بومی ابری مانند سرویس مهاجرت پایگاه داده AWS یا مهاجرت پایگاه داده Azure ارائه می دهند.

NetApp's Cloud Volumes ONTAP یکی دیگر از روش های اثبات شده برای انتقال بی دردسر بارهای کاری سازمانی به ابر است. Cloud Volumes ONTAP روی فضای ذخیره سازی AWS یا ذخیره سازی Azure اجرا می شود و می تواند از مزایای کامل پلتفرم های ابری AWS و Azure استفاده کند. این به شما کمک می کند تا مرکز داده خود را به فضای ابری گسترش دهید و همچنین حجم کاری خود را با استفاده از ابزارها و فرآیندهای یکپارچه انتقال دهید.

بسته به اینکه داده‌های شما در حال حاضر کجا هستند، در مورد استفاده از ابزارها برای انتقال و جابجایی با Cloud Volumes ONTAP تفاوت ایجاد می‌ کند. NetApp Cloud Sync یک راه حل انتقال فایل ارائه شده توسط NetApp است که می تواند فایل ها را از هر اشتراک فایل NFS/CIFS داخلی به فضای ذخیره سازی ابری منتقل کند. از NetApp SnapMirror می‌توان برای تکثیر داده‌های ذخیره ‌شده در محیط‌های ذخیره‌ سازی NetApp در محل به Cloud Volumes ONTAP با ذخیره‌ سازی AWS یا Azure استفاده کرد. برای انجام این تکثیر داده‌ها با SnapMirror، کاربران موجود NetApp ONTAP می‌توانند از رابط Cloud Manager استفاده کنند و داده‌های بار کاری خود را بالا ببرند و تغییر دهند.

حجم ابر ONTAP می تواند بیشتر از کمک به بلند کردن و انتقال به ابر انجام دهد. Cloud Volumes ONTAP قابلیت‌های مدیریت داده‌های پیشرفته‌ ای مانند همگام‌ سازی خودکار، حفاظت از داده‌ها که از عکس‌های فوری کارآمد NetApp استفاده می‌کند و ایجاد سریع کلون از طریق FlexCloneارائه می‌دهد. قابلیت‌های پشتیبان‌گیری و تکثیر ابری داخلی، نیازهای برنامه DR را برطرف می‌کنند. با ویژگی‌های کارآمدی ذخیره‌ سازی مانند حذف مجدد، فشرده‌سازی و طبقه‌بندی خودکار ذخیره‌سازی، هزینه‌های استقرار در فضای ابری را می‌توان حتی بیشتر کاهش داد. و گزینه‌های در دسترس بودن بالا اطمینان حاصل می‌کنند که در صورت عدم موفقیت، برنامه شما همیشه در دسترس کاربران با فرآیندهای Failover، Failback و به‌روزرسانی بدون اختلال باقی می‌ماند.