ارزهای دیجیتال نوعی از پول هستند که هیچگونه حالت فیزیکی ندارند و تراکنش‌های آن  ها  به وسیله ا رایانه و یا کیف‌پول الکترونیکی متصل به اینترنت یا شبکه‌های خاص انجام می شود. برعکس، ارزهای معمولی یا فیات مانند اسکناس‌هایی که دولت‌ چاپ می‌کند، مشخص هستند و دارایی ویژگی‌هایی فیزیکی مشخصی‌اند. ارزهای دیجیتال کاربردهای مشابهی به ارزهای فیزیکی دارند و می توان از آن‌ها برای خرید کالا و پرداخت هزینه خدمات استفاده کرد. در کنار این ویژگی‌های عام یکسری ویژگی خاصی چون استفاده در شبکه‌های مشخص، تسهیل جا به جایی دارایی و … دارند. ارزهای دیجیتال علاوه بر ویژگی‌های خاص خود، به چند دسته متفاوت نیز تقسیم می‌شوند. همانطور که بالاتر گفته شد ارزهای دیجیتال فقط به صورت دیجیتالی وجود دارند و معادل فیزیکی‌ای ندارند. این نوع از ارزها بر خلاف ارزهای فیزیکی هم می‌توانند متمرکز باشند و هم غیرمتمرکز. با  ارزهای دیجیتال می‌توان ارزش را انتقال داد. استفاده از ارزهای دیجیتال مستلزم تغییر ذهنی همگانی نسبت به ارزها (فقط خرید و فروش) است. با این حال، ارزهای دیجیتال این مفهوم را گسترش می‌دهند. به عنوان مثال با خرج کردن نوعی ارز دیجیتال در بازی می‌توان عمر یک بازیکن را افزایش داد یا قدرت‌های فوق العاده‌ای برای اون فراهم کرد. این عمل در اصل معامله یا خرید و فروش نیست، بلکه بیانگر انتقال نوعی ارزش است.

ارزهای دیجیتال را می‌توان از دهه ۱۹۸۰ که آن‌ها را ارزهای سایبری می‌خواندند، پیدا کرد.به طور کلی رمزارزها به صورت رسمی از سال ۲۰۰۸ با معرفی بیت‌کوین که توسط یک برنامه نویس یا گروهی از برنامه نویسان ناشناس با نام ساتوشی ناکاموتو ایجاد شد، کار خود را آغاز کردند.از زمان راه اندازی بیت کوین در سال ۲۰۰۹، رمزارزها به صورت روزشمار، محبوبیت زیادی کسب کرده‌اند و افراد زیادی بر روی آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده‌اند. زنجیره هوشمند بایننس، اتریوم و سولانا از جمله بلاک چین‌های برتر برای ساخت توکن هستند. در تمامی این شبکه‌ها می‌توان طیف متنوعی از توکن‌ها را بر پایه استانداردهای موجود ایجاد کرد. دو استاندارد BEP-20 و ERC-20 از جمله پرطرفدارترین استانداردها برای ساخت توکن هستند که از سوی تمامی کیف پول‌های رمز ارزی پشتیبانی می‌شوند. استاندارد ERC-20 متعلق به بلاک چین اتریوم است و BEP-20 هم به شبکه بایننس اسمارت چین تعلق دارد. هر دوی این شبکه‌ها به شما امکان ساخت و سفارشی‌سازی قراردادهای هوشمند را می‌دهند و به این طریق می‌توانید توکن‌های و اپ‌های غیرمتمرکز خود را بسازید. با اپ غیرمتمرکز یا دپ (Dapp) می‌توانید زیست‌بومی را با کارکردهای و قابلیت‌های بیشتر ایجاد کنید.علاوه بر بلاک چین‌ها و زنجیره‌های اصلی، می‌توانید سراغ زنجیره‌های جانبی یا سایدچین‌ها بروید. این زنجیره‌ها متکی بر یک زنجیره بزرگ همانند اتریوم یا پولکادات هستند؛‌ اما امکان سفارشی‌سازی بیشتری را فراهم می‌کنند. برای مثال، شبکه پالیگان یکی از زنجیره‌های جانبی است که به بلاک چین اتریوم متصل است و تجربه کاربری مشابه اما ارزان‌تر و سریع‌تری را در اختیار کاربران می‌گذارد. پس از آنکه بلاک چین خود را انتخاب کردید، به روشی برای ساخت ارز دیجیتال نیاز دارید. در بایننس اسمارت چین و دیگر بلاک چین‌های مبتنی بر ماشین مجازی اتریوم، فرایند ساخت ارز دیجیتال تا اندازه‌ای ساده است. همچنین ابزارهای آماده‌ای وجود دارند که می‌توانید برحسب پارامترها و قوانین دلخواه خود، توکن مورد نظرتان را با استفاده از آن‌ها بسازید. این ابزارها به‌طور معمول، پولی هستند؛ اما برای آن دسته از کاربرانی که آشنایی چندانی با قراردادهای هوشمند ندارند، راهگشایند. اما اگر به دنبال ساخت ارز دیجیتال در قالب کوین و بلاک چین اختصاصی خود هستید، به تیمی از توسعه‌دهندگان و متخصصان بلاک چین نیاز دارید. حتی اگر بخواهید یکی از بلاک چین‌های موجود مانند اتریوم یا بیت کوین را فورک کنید، باز هم کار دشواری پیش رو دارید. دست‌کم در این روش باید انبوهی از کاربران را تشویق کنید که اجرای گره‌ها و اعتبارسنجی تراکنش‌های شبکه شما را برعهده بگیرند.فارغ از انتخاب بلاک چین دلخواه برای ساخت ارز دیجیتال در قالب کوین یا توکن، نکات مهم دیگری نیز وجود دارند که نباید از آنها غافل شوید: ابتدا تعیین کنید چه کاربردی را برای رمز ارزتان در نظر دارید :رمز ارزها می‌توانند کاربردهای بسیاری داشته باشند. برخی از آن‌ها همانند کلیدی برای دسترسی به دیگر خدمات هستند. برخی دیگر هم در حکم گواهی سرمایه‌گذاری برای سهام یا دیگر دارایی‌های مالی‌اند. برای درک و ترسیم فرایند ساخت ارز دیجیتال شما باید پیش از هر چیزی، کارکردها و قابلیت‌های مورد انتظار خود را از آن تعیین کنید.

هزینه ساخت ارز دیجیتال به روش‌ها و تنظیماتی بستگی دارد که شما انتخاب می‌کنید. اگر در حال ایجاد یک کوین و بلاک چین هستید، احتمالاُ باید دست‌کم به مدت چند ماه، حقوق به توسعه‌دهندگان پرداخت کنید. علاوه بر این، حسابرسی کد کوین و بلاک چین آن نیز دست‌کم ۱۵ هزار دلار هزینه روی دست‌تان می‌گذارد. اما با ۵۰ دلار می‌توان یک توکن را در بستر بایننس اسمارت چین ایجاد کرد. اما در مجموع، ساخت یک رمز ارز موفق، دست‌کم هزاران دلار برای رتق و فتق اموری همچون ساخت، بازاریابی و ایجاد جامعه کاربری هزینه دربر دارد.

توکنومیک در واقع مبین اصول اقتصادی حاکم بر رمز ارز شما است و ویژگی‌هایی همچون سقف عرضه، روش توزیع و قیمت‌گذاری اولیه آن را معین می‌کند. اگر توکنومیک یک پروژه به درستی طراحی نشود، ممکن است یک ایده خوب به راحتی شکست بخورد و انگیزه کاربران هم برای خریداری توکن آن پروژه کور شود. برای مثال، اگر یک استیبل کوین بسازید؛ اما به درستی پشتوانه آن را تعیین نکنید، نباید انتظار داشته باشید کسی آن را بخرد یا نگه‌داری کند. کشورهای جهان هر یک قوانین و قواعد مخصوص به خود را در حوزه رمز ارزها دارند. حتی در برخی از کشورها و حوزه‌های قضایی، استفاده از رمز ارزها به کل ممنوع است. حواستان به تعهدات قانونی احتمالی در صورت عرضه کوین یا توکن باشد و از انطباق با مقررات نظارتی غافل نشوید.

پس از ساخت یک ارز دیجیتال مطابق با این آموزش، فهرست کردن کوین یا توکن اختصاصی خود در صرافی‌های معتبری همچون بایننس می‌توان متضمن اطمینان‌بخشی به خریداران احتمالی آن باشد. اگر توانسته‌اید یک توکن درست و درمان بسازید، فرم‌های درخواست پذیرش در بایننس یا دیگر صرافی‌ها را پر کنید تا رمز ارزتان به‌طور مستقیم در تابلوی اصلی صرافی یا در بخش لانچ‌پد (Launchpad) درج شود.هر رمز ارز برای درج نهایی در تابلوی معاملاتی صرافی باید فرایندهای بررسی موشکافانه‌ای را طی کند و افزون بر این، شما به عنوان سازنده رمز ارز موظف‌اید صرافی را از به‌روزرسانی‌های احتمالی پروژه خود آگاه کنید. همچنین برای پذیرش در بایننس، ملزم به قبول توکن‌های BNB و BUSD در پروژه خود هستید و باید در رویدادهایی همچون عرضه اولیه، فروش توکن یا ارائه نقدینگی، این توکن‌ها را بپذیرید.