USD (دلار ایالات متحده آمریکا) واحد پول رسمی ایالات متحده آمریکا است. دلار آمریکا از 100 سنت تشکیل شده است. برای متمایز کردن آن از سایر ارزهای مبتنی بر دلار، با نماد $ یا US$ نشان داده می شود.

دلار آمریکا به عنوان یک ارز معیار در نظر گرفته می شود و پر استفاده ترین ارز در معاملات در سراسر جهان است. علاوه بر این، در بسیاری از مناطق خارج از ایالات متحده به عنوان ارز رسمی استفاده می شود، در حالی که بسیاری دیگر از آن در کنار ارز خود به عنوان یک ارز غیر رسمی استفاده می کنند.

دلار آمریکا پرمعامله ترین ارز در جهان است. بر اساس نظرسنجی بانکی سه ساله سال 2019 که توسط بانک تسویه بین المللی انجام شد، دلار آمریکا 88٪ (از 200٪ به دلیل جفت ارزهای دو طرفه) از کل معاملات ارز خارجی بود.

یورو با 32 درصد از کل معاملات در رتبه دوم قرار گرفت. دستیابی به دلار آمریکا منجر به ایجاد شاخص خود، USDX شده است که یک شاخص ارزش وزنی در برابر سبدی از شش ارز دیگر است. یورو، ین ژاپن، پوند انگلیس، فرانک سوئیس، کرون سوئد و دلار کانادا.

علاوه بر این، دلار آمریکا واحد پول رسمی بسیاری از مناطق ایالات متحده از جمله پورتوریکو، گوام و جزایر ویرجین ایالات متحده است.

بحث مداوم در مورد اینکه آیا نقش بین‌المللی دلار در طول زمان کمتر می‌شود، وجود دارد. افزایش یورو و حضور فزاینده چین در اقتصاد جهانی همگی به این ایده کمک می کنند.

با این حال، این موضوع هنوز کاملاً ثابت نیست و بر اساس مطالعات مختلف، به ویژه به دلیل ثبات اقتصاد ایالات متحده و اندازه بزرگ آن، استفاده گسترده فعلی از ارز، و قدرت دلار در بازارهای بین‌المللی همچنان قوی است. قیمت گذاری نفت و سایر کالاها به دلار است.

این ارز بیشترین استفاده را در معاملات بین المللی دارد و همچنین به عنوان امن ترین ذخیره ارزش در نظر گرفته می شود. یک مثال کوچک اما کامل از آن این است که چگونه دلار آمریکا به عنوان وسیله ارز در بسیاری از کشورهای بازار نوظهور پذیرفته می شود، در حالی که دلار به هیچ وجه به عنوان ارز در آن کشور استفاده نمی شود. بسیاری از فروشندگان یا مغازه ها با کمال میل یک دلار آمریکا را به جای ارز محلی خود می پذیرند.

اولین دلار آمریکا (USD) یکی از قوی ترین ارزهای جهان است. این واحد پول رسمی ایالات متحده و همچنین چندین کشور دیگر است. اگرچه این دلار در ایالات متحده تاریخچه ریشه ای دارد، اما دلار به شکلی که امروز می شناسیم برای اولین بار در سال 1914 چاپ شد.

چاپ یک سال پس از تأسیس فدرال رزرو به عنوان بانک مرکزی کشور با تصویب قانون فدرال رزرو آغاز شد. در آن زمان بود که فدرال رزرو شروع به انتشار اسکناس های فدرال رزرو به ارزش 10 دلاری با پرتره اندرو جکسون کرد. سه دهه بعد، دلار رسما ارز ذخیره جهان شد. با این حال، صعود آن به تاج و تخت در واقع مدت زیادی پس از خشک شدن جوهر در اولین چاپ در سال 1914 آغاز شد.

اولین استفاده مستند از ارز کاغذی در ایالات متحده به سال 1690 برمی گردد که اسکناس های استعماری توسط مستعمره خلیج ماساچوست منتشر شد. از این یادداشت ها برای تأمین مالی عملیات نظامی استفاده می شد. در سال 1776 بود که اولین اسکناس  دلاری معرفی شد - نه روز قبل از استقلال. نه سال بعد، در سال 1785، ایالات متحده رسماً علامت دلار را با استفاده از نماد پزو اسپانیایی آمریکایی به عنوان راهنما پذیرفت.

در سال 1863، دولت دفتر کنترل ارز (OCC) و اداره پول ملی را تأسیس کرد. این دو آژانس مسئول رسیدگی به اسکناس های نو بودند. چاپ متمرکز در دفتر حکاکی و چاپ در سال 1869 آغاز شد. قبل از آن، پول توسط شرکت های خصوصی چاپ می شد.

وزارت خزانه داری ایالات متحده مسئولیت رسمی صدور ارز قانونی کشور را در سال 1890 بر عهده گرفت - بیش از یک دهه قبل از ایجاد فدرال رزرو و دلار که امروز آن را می شناسیم.

استاندارد طلا

قانون فدرال رزرو در سال 1913 بانک فدرال رزرو را ایجاد کرد تا به غیرقابل اعتماد بودن و بی ثباتی یک سیستم ارزی که قبلاً بر اساس اسکناس های صادر شده توسط بانک های منفرد بود، پاسخ دهد. این همان زمانی بود که اقتصاد ایالات متحده به بزرگترین اقتصاد جهان تبدیل شد و از بریتانیا پیشی گرفت. با این حال، تجارت جهانی همچنان در اطراف بریتانیا متمرکز بود، زیرا اکثر معاملات با پوند انگلیس انجام می شد.

اکثر کشورهای توسعه یافته ارزهای خود را به طلا به عنوان راهی برای تثبیت مبادلات ارزی متصل کردند. اما هنگامی که جنگ جهانی اول در سال 1914 آغاز شد، بسیاری از کشورها استفاده از استاندارد طلا را برای پرداخت هزینه های نظامی خود با پول کاغذی به حالت تعلیق درآوردند که باعث کاهش ارزش پول آنها شد. با این حال، بریتانیا استاندارد طلا را حفظ کرد تا موقعیت خود را به عنوان ارز پیشرو در جهان حفظ کند و برای اولین بار در طول سال سوم جنگ، دریافت پول قرض کرد.

ایالات متحده وام‌دهنده منتخب بسیاری از کشورهایی بود که می‌خواستند اوراق قرضه دلاری ایالات متحده را خریداری کنند. بریتانیا سرانجام در سال 1931 استاندارد طلا را کنار گذاشت، که حساب‌های بانکی بازرگانان بین‌المللی را که با پوند معامله می‌کردند نابود کرد.

همانطور که در جنگ جهانی اول انجام شد، ایالات متحده پس از شروع جنگ وارد جنگ جهانی دوم شد. قبل از ورود به جنگ، ایالات متحده به عنوان تامین کننده اصلی تسلیحات و سایر کالاهای متفقین خدمت می کرد. اکثر کشورها با پرداخت طلا، ایالات متحده آمریکا را تا پایان جنگ صاحب اکثریت طلای جهان می‌کنند. این امر بازگشت به استاندارد طلا را برای کشورهایی که ذخایر خود را تخلیه کردند غیرممکن کرد.

نمایندگانی از 44 کشور متفقین در سال 1944 در برتون وود، نیوهمپشایر گرد هم آمدند تا سیستمی برای مدیریت ارز خارجی ارائه دهند که به ضرر هیچ کشوری نباشد. هیئت تصمیم گرفت که ارزهای جهان دیگر به طلا مرتبط نشوند، بلکه می توانند به ایالات متحده متصل شوند، زیرا دلار به خودی خود با طلا مرتبط بود.

این ترتیب به توافقنامه برتون وودز معروف شد. این اقتدار بانک‌های مرکزی را ایجاد کرد که نرخ‌های مبادله ثابت را بین واحد پول خود و دلار حفظ می‌کردند. به نوبه خود، ایالات متحده دلار آمریکا را برای طلا در صورت تقاضا بازخرید می کند. کشورها در شرایطی که ارزش ارزهای خود نسبت به دلار بسیار ضعیف یا بیش از حد قوی می‌شد، تا حدودی بر ارزها کنترل داشتند. آنها می توانستند ارز خود را بخرند یا بفروشند تا عرضه پول را تنظیم کنند.

دلار آمریکا رسماً به عنوان ارز ذخیره جهان شناخته شد و به لطف توافقنامه برتون وودز توسط بزرگترین ذخایر طلای جهان حمایت شد. کشورهای دیگر به جای ذخایر طلا، ذخایر دلاری انباشته کردند. کشورهایی که به مکانی برای ذخیره دلارهای خود نیاز داشتند، شروع به خرید اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده کردند که به نظر آنها ذخیره امن پول بود.

تقاضا برای اوراق بهادار خزانه داری، همراه با کسری هزینه های مورد نیاز برای تامین مالی جنگ ویتنام و برنامه های داخلی جامعه بزرگ، باعث شد ایالات متحده بازار را با پول کاغذی پر کند. با افزایش نگرانی ها در مورد ثبات دلار، کشورها شروع به تبدیل ذخایر دلار به طلا کردند.

تقاضا برای طلا به حدی بود که رئیس جمهور ریچارد نیکسون مجبور به مداخله و جدا کردن دلار از طلا شد که منجر به نرخ‌های ارز شناور امروزی شد. اگرچه دوره‌هایی از رکود تورمی وجود داشته است که به عنوان تورم بالا تعریف می‌شود. بیکاری بالا، دلار آمریکا ارز ذخیره جهان باقی مانده است.

دلار امروز ارز ذخیره جهان باقی مانده است. بر اساس گزارش صندوق بین‌المللی پول (IMF)، بانک‌های مرکزی 59 درصد از ذخایر خود را به دلار در طول سه ماهه چهارم سال 2020 نگهداری می‌کردند. بسیاری از ذخایر به صورت نقدی یا اوراق قرضه ایالات متحده، مانند اوراق خزانه‌داری ایالات متحده، هستند. بدهی های دلاری خارج از ایالات متحده همچنان در حال افزایش است و سطح آن تا اواسط سال 2020 به 12.6 تریلیون دلار رسیده است.

اکثر مردم بر این باورند که این باعث می شود دلار قوی ترین ارز در جهان باشد. بر اساس گزارش CMC Markets، دلار با وجود موقعیت خود در بازارهای جهانی و وابستگی آنها به آن، به عنوان دهمین ارز قوی رتبه بندی شده است. این سایت دینار کویت را به عنوان قوی ترین ارز رتبه بندی کرد در حالی که پوند انگلیس و یورو به ترتیب رتبه های پنجم و هشتم را کسب کردند.

جهت دریافت مشاوره در زمینه ارزهای دیجیتال و کسب اطلاعات بیشتر درباره استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بدون ریسک میتوانید، با مشاوران آلفارنسی تماس حاصل فرمایید. آلفارنسی با تیمی مجرب و متخصص در این حوزه، آماده ارائه خدمات مشاوره‌ای به مخاطبین عزیز می‌باشد.