‌NFTFi از NFT ها برای تامین مالی تراکنش ها از طریق دسترسی به دارایی های نقدی بیشتر استفاده می کند.

این برخورد DeFi و NFT با تبدیل NFT ها به دارایی بسیار نقدشونده، امکانات مختلفی را برای دارندگان NFT باز کرده است.

بخش‌های مختلفی در NFTFi وجود دارد، و این مقاله به بررسی این بخش‌ها، مزایا و معایب مربوطه و بزرگ‌ترین پلتفرم‌ها در این بخش‌ها می‌پردازد.

‌در حال حاضر پروتکل های DeFi با تقلید از امور مالی سنتی طراحی شده اند. با این حال، با معرفی NFT ها، پتانسیل برای طیف جدیدی از محصولات مالی وجود دارد. به عنوان مثال، برخی از پروتکل‌های وام‌دهی اکنون به NFT‌ها اجازه می‌دهند به عنوان وثیقه وام داده شوند و به وام گیرندگان و وام‌دهنده‌ها جایگزینی برای وام‌های سنتی‌تر استیبل کوین یا با پشتوانه ارزهای دیجیتال در DeFi می‌دهند. در هر صورت، پروژه‌های NFT/-DeFi از نقاط قوت هر فناوری برای ارائه محصولی با ارزش‌تر از مجموع قطعات آن استفاده می‌کنند.

در عمل، برخورد DeFi و NFT ها زمینه ای است که به طور فزاینده ای علاقه و فعالیت های توسعه ای را جمع می کند. به طور کلی، به نظر می رسد که برخی از پروژه ها به طور کلی بیشتر به سمت تقویت NFT ها متناسب با روش های DeFi هستند. به عنوان مثال، وجود استخرهای نقدینگی و پروتکل‌های تقسیم‌بندی به دارندگان NFT اجازه می‌دهد تا نقدینگی موجودی خود را درک کنند و در عین حال به سرمایه‌گذارانی که به اندازه کافی سرمایه ندارند، این فرصت را می‌دهد تا در معرض توکن‌های با ارزش بالا قرار بگیرند. در مقابل، به نظر می‌رسد پروژه‌های دیگر تأکید بیشتری بر تقویت اولیه‌های DeFi از طریق استفاده از دارایی‌های مبتنی بر NFT دارند. به عنوان مثال، برخی از پروتکل‌های وام‌دهی اکنون به NFT‌ها اجازه می‌دهند تا به عنوان وثیقه وام داده شوند و به وام گیرندگان و وام‌دهندگان جایگزینی برای وام‌های سنتی‌تر استیبل کوین یا با پشتوانه ارزهای دیجیتال در DeFi می‌دهند. در هر صورت، پروژه‌های NFT/DeFi از نقاط قوت هر فناوری برای ارائه محصولی با ارزش‌تر از مجموع قطعات آن استفاده می‌کنند. بیایید به چند نمونه نگاه کنیم.

‌تقسیم‌بندی NFT فرآیندی است که در آن مالکیت یک NFT از طریق مجموعه‌ای از توکن‌های قابل تعویض متصل به NFT اصلی به اشتراک گذاشته می‌شود.

برای کسری کردن یک NFT، NFT در یک طاق قرار می گیرد. سپس توکن‌های ERC-20 که مالکیت NFT را نشان می‌دهند، ضرب می‌شوند، که هر کدام نشان دهنده سهمی از مالکیت در NFT اصلی است.

تقسیم‌بندی NFT به سرمایه‌گذارانی که سرمایه کمتری دارند، اجازه می‌دهد تا در معرض مجموعه‌های گران قیمت NFT قرار بگیرند. این باعث می شود نقدینگی بیشتری وارد بازار شود، زیرا یک NFT گران قیمت را می توان با استفاده از توکن های قابل تعویض به سهام ارزش خود تقسیم کرد.

مشکلی که از تقسیم‌بندی NFT ناشی می‌شود، فرآیند «قرار دادن مجدد آن» است. برای اینکه کل NFT از خزانه حذف شود، همه دارندگان باید سهام خود را بفروشند، به این معنی که همه کسری ها باید دوباره کنار هم قرار گیرند.

‌پروژه های NFT با تراشه آبی مانند BAYC یا Cryptopunks برای اکثر مردم مقرون به صرفه نیستند. در زمان نگارش، قیمت مجموعه ها به ترتیب 84 ETH (142200 دلار) و 74 ETH (125300 دلار) است. مانند fractionalization، اجاره NFT به عنوان راه حلی برای این مشکل، فقط به شکلی متفاوت و آشناتر ایجاد شده است.

مانند اجاره یک آپارتمان یا یک ماشین، اجاره NFT ها دسترسی افراد را به NFT برای مدت محدودی فراهم می کند.

اجاره NFT به دو صورت انجام می شود:

1. اجاره با وثیقه

2. اجاره بدون وثیقه.

‌مشتقات NFT یکی از پیشرفت های جدیدتر در دنیای NFTFi است. مشتقات در قلمرو NFTها، مشابه مشتقات غیر NFT هستند.

آنها قراردادهای قابل معامله را نشان می دهند که به مردم اجازه می دهد روی قیمت های آینده مجموعه های NFT شرط بندی کنند.

مشتقات NFT از نظر نقدینگی NFT کمک زیادی می کند. امکانات زیادی مانند دسترسی به معاملات NFTهای با ارزش بالا و حتی دسترسی به استفاده از اهرم برای معامله NFTها را باز می کند. کاربران همچنین می توانند در هر جهت قیمت NFT یا به سمت بالا (طولانی) یا پایین (کوتاه) معامله کنند.

بازار مشتقات در TradFi به طور قابل توجهی بزرگتر از بازارهای نقدی است، با ارزش تصوری مشتقات صدها تریلیون دلار تخمین زده می شود. این امر پتانسیل رشد بازار مشتقات NFT را نشان می دهد، به ویژه زمانی که از بازار 11 میلیارد دلاری برای NFT ها به عنوان معادل بازار نقدی استفاده می شود.

درست مانند سایر معاملات مشتقه، مشتقات NFT بسیار خطرناک هستند، به خصوص در هنگام استفاده از اهرم، زیرا می تواند زیان را افزایش دهد. علاوه بر این، معاملات مشتقات NFT در مراحل اولیه خود است، بنابراین تعداد کمی از مجموعه های NFT در حال حاضر برای معاملات مشتقه در دسترس هستند.

سه نوع وام در حال ظهور در دنیای NFTFi وجود دارد:

وام NFT یک بخش رو به رشد در صنعت NFT است. مانند وام دهی DeFi، وام NFT معمولاً از طریق یک قرارداد هوشمند تسهیل می شود. قرارداد هوشمند شامل دارایی ها، نقدینگی (وام) و شرایط و ضوابط وام است. پلتفرم های وام دهی P2P NFT وام گیرندگان احتمالی را با وام دهندگان به صورت همتا به همتا متصل می کند و یک وام بدون اعتماد بین دو طرف ایجاد می کند و از NFT ها به عنوان وثیقه استفاده می کند.

یک موقعیت بدهی وثیقه برای NFT ها با قفل کردن وثیقه در یک قرارداد هوشمند برای تولید یک استیبل کوین ایجاد می شود. وثیقه در این مورد یک NFT خواهد بود و CDP با یافتن یک قیمت کف برای مجموعه NFT ایجاد می شود که برای تعیین اندازه وام استفاده می شود.

استخرهای وام دهی در بازارهای پول NFT بسیار شبیه به DeFi عمل می کنند، جایی که توسط پلتفرم هایی مانند Aave و Compound محبوبیت پیدا کرده اند. استخرهای وام دهی از رویکرد بیش از حد وثیقه استفاده می کنند. وام گیرندگان NFT ها را به عنوان وثیقه ارسال می کنند. این کار آنها را قادر می سازد تا وجوهی را در ازای کارمزد برای اعطای وام، با ارزش بازاری که کمتر از ارزش کل وثیقه است، قرض کنند. این کارمزد بین وام دهندگان توزیع می شود تا انگیزه آنها برای تامین نقدینگی فراهم شود.