توکن های معمولی مانند بیت کوین وجود دارند که قابل تعویض هستند. این بدان معناست که یکی دقیقاً مشابه دیگری است. و سپس توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) مانند مجموعه Bored Ape یا آثار هنری دیجیتالی Beeple که به قیمت 69 میلیون دلار فروخته شد، وجود دارند که نمی‌توان آن‌ها را به سادگی برای یکدیگر تعویض کرد.

و سپس توکن های نیمه مثلی (SFT) وجود دارند که بین این دو نوع هستند. در مقایسه با ارزهای دیجیتال و NFT، مفهوم SFT هنوز بسیار نوپا است. چیزی که آن را منحصر به فرد می کند این است که توکن به عنوان یک دارایی قابل تعویض شروع می شود و سپس به یک NFT تبدیل می شود.

انعطاف پذیری در نحوه رفتار یک SFT گزینه های جدیدی را در نحوه استفاده از ارزهای دیجیتال باز کرده است. SFTها در حال حاضر موارد استفاده محدودی دارند، اما در دنیایی که NFTها میلیون ها دلار برای سازندگان درآمد دارند، توجه بیشتری را به خود جلب کرده اند.

کالای قابل تعویض به کالایی گفته می‌شود که می‌تواند با کالای مشابه دیگری بدون تفاوت عملی جایگزین شود.

در طرف دیگر وسایل غیر قابل تعویض مانند وسیله نقلیه یا سگ خانگی شما قرار دارند. آنها دارای شناسه‌های خاصی هستند که به این موارد اجازه می‌دهد منحصر به فرد باشند؛ ویژگی‌های حافظه یا رفتاری که آن‌ها را منحصربه‌فرد نشان می‌دهد.

در زمینه کریپتو، بیت کوین یا ارز اتر قابل تعویض است، در حالی که توکن ویدیوی «بریتنی را به حال خود رها کن» غیرقابل تعویض است.

استانداردها امکان برقراری ارتباط موثر را فراهم می کند. در دنیای واقعی، مثال‌هایی شامل تعریف «متر چیست» یا نحوه نمایش متن در مرورگر شما در این وب‌سایت است. در دنیای بلاک چین، هر پلتفرم دارای مجموعه‌ای از استانداردها برای نحوه رفتار توکن‌هایی است که در اکوسیستم زندگی می‌کنند. به بیان ساده، این مجموعه قوانینی است که ماهیت توکن ها را تعریف می کند.

وقتی صحبت از SFT ها می شود، در حال حاضر آنها بر روی بلاک چین اتریوم ساخته شده اند و طبق استاندارد EIP-1155 عمل می کنند. در مقایسه، استاندارد EIP-20 برای توکن های قابل تعویض ETH و EIP-721 برای توکن های غیر قابل تعویض استفاده می شود.

‏SFT ها به طور منحصر به فردی وجود دارند، به این ترتیب که گردش آنها را به عنوان یک کالای قابل تعویض شروع می کنند و سپس غیر قابل تعویض می شوند.

برای درک این موضوع، بلیط بازی نهایی فصل کریکت IPL T20 را در نظر بگیرید. بلیت به مقدار معینی ارزش گذاری می شود و با هر بلیط دیگری از همان مسابقه، از همان کلاس صندلی قابل تعویض است. پس از پایان مسابقه، بلیط دیگر نمی تواند برای ورود به استادیوم استفاده شود، بلکه در عوض به یک کالای کلکسیونر تبدیل می شود و برای طرفداران با ارزش متفاوتی به یاد ماندنی می شود.

به عبارت دیگر، استفاده از بلیط آن را از قابل تعویض به یک توکن غیر قابل تعویض تبدیل می کند. به این ترتیب توکن های نیمه تعویض نام خود را به دست می آورند. با این حال، SFT ها به همان روش منقضی نمی شوند و قابلیت تعویض را بر اساس «قراردادهای هوشمند» که از قبل توسط توسعه دهنده SFT برای آنها برنامه ریزی شده است، تغییر می دهند.

به گفته طرفداران SFT ها توسط توسعه دهندگان با خرید توکن های اتریوم ایجاد می شوند و با پرداخت هزینه های «گاز» معامله می شوند، البته با هزینه تراکنش کمتر از توکن های معمولی اتریوم. SFT ها در حال حاضر در محیط های بازی متاورس در حال آزمایش هستند.

برخی از محیط های بازی توسعه یافته توسط Enjin، Horizon Games و The Sandbox از SFT پشتیبانی می کنند. بازی‌ها ممکن است هر دو دارای اقلام قابل تعویض مانند ارز درون بازی، شمش‌های طلا یا دلارهای بازی، و همچنین اشیاء غیرقابل تعویض مانند کلکسیون‌ها و سلاح‌ها باشند. به این ترتیب، SFT های زیربنایی بازی به بازیکنان اجازه می دهند به عنوان مثال، دلارها را با اسلحه معامله کنند یا برعکس.

به عنوان مثال در بازی، ممکن است توکنی ببینید که زندگی را به عنوان یک NFT آغاز می کند و می توان آن را برای بدست آوردن ده دلار بازی که به عنوان ارز قابل تعویض عمل می کند، برداشت کرد. سپس بازیکن ممکن است آن ارز را با دیگران معامله کند یا یک تفنگ بخرد و آن را دوباره به NFT تبدیل کند. با پیشروی بازیکن به سطح 45، تفنگ کوچک می تواند به یک تفنگ تهاجمی تبدیل شود. این تغییرات به دلیل دستورالعمل های خارجی نیست، بلکه توسط "قرارداد هوشمند" داخلی SFT که توسط توسعه دهنده ایجاد شده است، دیکته شده است.

بسته به سیستم بازی، یک توکن ممکن است ارزش متفاوتی برای کاربران در هنگام معامله به شکل ارز یا زمانی که به صورت تفنگ انجام می شود، داشته باشد.

مکانیسم SFT که در بالا توضیح داده شد منجر به هزینه کمتر برای توسعه دهندگان و کاربران/بازیکنان در مقایسه با استفاده از نوع EIP-721 NFT های قدیمی تر می شود.

بزرگترین نکته مثبت به نفع توکن های نیمه مثلی این است که آنها می توانند «تعویض پذیری» خود را تا زمان انتقال به NFT و بالعکس، همانطور که در بالا توضیح داده شد، حفظ کنند.

هنگامی که در فرم NFT است، می تواند تاریخچه یا ویژگی ها را به خاطر بسپارد. به عنوان مثال، در یک بازی، می تواند به خاطر بیاورد که کنسول DJ خریداری شده باید به عنوان یک آیتم سطح 89 کار کند و قبلاً متعلق به این سه بازیکن دیگر بود.

یک SFT در شکل NFT هنوز هم می تواند مزایای NFT ها را فراهم کند، این که قابل تأیید، تقسیم ناپذیر و تخریب ناپذیر است.

برای توسعه‌دهندگان اپلیکیشن، مزیت توکن‌های دسته‌بندی، استفاده از یک قرارداد هوشمند واحد برای توکنی که هم قابل تعویض و هم NFT است، و همچنین زمان‌های تراکنش سریع‌تر، به عنوان استدلالی برای دادن فرصت به فناوری عمل می‌کند.

انعطاف پذیری توکن های نیمه مثلی در حال حاضر فرصت های زیادی را در اختیار توسعه دهندگان، تولیدکنندگان محتوا و حامیان پروژه ها قرار می دهد. با این حال، یک دوره انتظار برای کاربران و سرمایه‌گذاران معمولی وجود دارد، زیرا بازارهای در دسترس عموم، DAppها و محیط‌های metaverse هنوز دروازه‌های SFT را باز نکرده‌اند.

امیدواریم که مطالب ارائه شده درباره توکن نیمه مثلی چیست؟ مورد توجه شما قرار گرفته باشد، سایت الفارنسی موضوعات مختلفی را در دل خود جای داده که هر کدام به افزایش دانش شما در زمینه ارزهای دیجیتال کمک بسیاری می‌کند. با به اشتراک‌گذاری این نوشته در شبکه‌های اجتماعی و ارسال آن برای دوستان و آشنایان، آن ها را از این مطلب جذاب آگاه کنید. در آخر نظرات خود را در مورد موضوعات مطرح شده از طریق کامنت با ما در میان بگذارید.