قرارداد اختیار معامله توافقی است بین دو طرف برای تسهیل معامله بالقوه روی یک اوراق بهادار اساسی با قیمتی از پیش تعیین شده، که به آن قیمت اعتصاب گفته می شود، قبل یا در تاریخ انقضا.

گزینه ها ابزارهای مالی هستند که بر اساس ارزش اوراق بهادار پایه مانند سهام هستند. یک قرارداد اختیار خرید به خریدار این فرصت را می‌دهد که بسته به نوع قراردادی که دارند، دارایی پایه انتخابی را با قیمتی که در قرارداد تعیین شده است، در یک بازه زمانی معین یا در تاریخ انقضا بخرد یا بفروشد.

اختیارات آمریکایی را می توان در هر زمانی قبل از تاریخ انقضای اختیار اعمال کرد، در حالی که گزینه های اروپایی فقط در تاریخ انقضا یا تاریخ اعمال می توانند اعمال شوند.

شرایط قرارداد اختیار معامله، اوراق بهادار اساسی، قیمتی را که می توان با آن اوراق بهادار معامله کرد (قیمت ضربتی)، و تاریخ انقضای قرارداد را مشخص می کند. در مورد سهام، یک قرارداد استاندارد 100 سهم را پوشش می دهد، اما مقدار سهم ممکن است برای تقسیم سهام، سود سهام خاص یا ادغام تعدیل شود.

گزینه‌ها معمولاً برای اهداف پوشش ‌دهی استفاده می‌ شوند، اما می‌توان از آنها برای حدس و گمان نیز استفاده کرد. گزینه‌ها معمولاً کسری از قیمت سهام پایه را هزینه می‌کنند. استفاده از گزینه‌ها نوعی اهرم است که به سرمایه‌ گذار اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به خرید یا فروش مستقیم سهام، روی سهام شرط‌بندی کند. در ازای این امتیاز، خریدار آپشن حق بیمه را به طرف فروشنده می پردازد.

دو نوع قرارداد اختیاری وجود دارد: قرار داد و فراخوان. هر دو را می توان برای حدس و گمان در مورد جهت قرار گرفتن اوراق بهادار یا پوشش پوششی خریداری کرد. همچنین می توان آنها را برای درآمدزایی فروخت.

به طور کلی، گزینه های خرید را می توان به عنوان یک شرط اهرمی بر روی افزایش ارزش سهام یا شاخص خریداری کرد، در حالی که گزینه های فروش برای سود از کاهش قیمت خریداری می شوند. خریدار اختیار خرید این حق را دارد، اما نه تعهدی، تعداد سهام مشمول قرارداد را به قیمت اعتصاب خریداری کند. از طرف دیگر، خریداران حق فروش سهام را به قیمت تعیین شده در قرارداد دارند، اما نه تعهدی.

اگر خریدار تصمیم به اجرای اختیار خرید برای خرید اوراق بهادار اساسی یا اجرای اختیار فروش برای فروش داشته باشد، فروشندگان اختیار معامله، که به عنوان نویسندگان نیز شناخته می ‌شوند، موظفند طرف معامله خود را انجام دهند.

قرارداد اختیار خرید: در معامله اختیار خرید، یک موقعیت زمانی باز می شود که قرارداد یا قراردادهایی از فروشنده خریداری شود. در معامله، به فروشنده حق بیمه پرداخت می شود تا تعهد فروش سهام را به قیمت اعتصاب به عهده بگیرد. اگر فروشنده سهامی را که قرار است فروخته شود در اختیار داشته باشد، موقعیت به عنوان تماس تحت پوشش نامیده می شود.

قرارداد اختیار فروش: خریداران اختیار فروش در مورد کاهش قیمت سهام یا شاخص پایه گمانه زنی می کنند و حق فروش سهام را به قیمت تعیین شده در قرارداد دارند. اگر قیمت سهام قبل از انقضا یا در زمان انقضا از قیمت اعتصاب کمتر شود، خریدار می‌تواند سهام را برای خرید به قیمت اعتصاب به فروشنده واگذار کند یا اگر سهام در پرتفوی نگهداری نشود، قرارداد را بفروشد.

محبوب ترین نمونه کارها در Terry's Tips (آنها آن را Weekly Mesa می نامند) بیش از 100٪ (پس از کمیسیون) در 4 ماه آخر سال 2010 افزایش یافت. سهام زیربنایی برای Weekly Mesa سهام ردیابی S&P 500، SPY، یکی از سهامداران است. پایدارترین شاخص ها با این حال، نتایج هفتگی آنها شامل زیان 31.3 درصدی در هفته آخر نوامبر بود (به هر حال، آنها یک تاکتیک بیمه ای اضافه کرده اند تا این نوع ضرر در آینده بسیار بعید باشد) سه بار، سود هفتگی آنها بالای 20٪ بود.

بسیاری از مردم تمایلی به چنین نوسانی ندارند، همانطور که برخی از مردم بیشتر نگران کمیسیون هایی هستند که می پردازند تا نتایج نهایی (هر دو گروه از افراد احتمالاً نباید گزینه معاملاتی باشند).

اغلب اوقات، زمانی که گزینه ها منقضی می شوند، سود مورد انتظار محقق نمی شود. دلیل آن معمولاً این است که قیمت گزینه ها (نوسانات ضمنی، VIX،  برای کسانی از شما که بیشتر با نحوه کار گزینه ها آشنا هستند) کاهش می یابد. (نرم افزار نمودار مشخصات ریسک فرض می کند که نوسانات ضمنی بدون تغییر باقی می مانند.). البته، هفته‌های زیادی وجود دارد که VIX افزایش می ‌یابد و شما ممکن است بهتر از آنچه که نمودار نمایه ریسک پیش ‌بینی شده بود، عمل کنید. اما نکته اصلی این است که مواقعی وجود دارد که سهام دقیقاً همانطور که انتظار داشتید عمل می کند و شما هنوز به سودی که در ابتدا انتظار داشتید نمی رسید.

با همه این نکات منفی، آیا سرمایه گذاری گزینه ارزش زحمت دارد؟ ما فکر می کنیم این است. در کجای دیگر شانس سود 100 درصدی سالانه یک امکان واقعی است؟ ما معتقدیم که حداقل بخش کوچکی از سبد سرمایه گذاری بسیاری از افراد باید در چیزی باشد که حداقل امکان بازدهی فوق العاده را داشته باشد.