استخراج رمزارز فرآیندی برای حل مسائل پیچیده ریاضی است. ماینرها اساساً سنگ بنای بسیاری از شبکه‌های ارزهای دیجیتال هستند زیرا زمان و قدرت محاسباتی خود را برای حل این مسائل ریاضی صرف می‌کنند و به اصطلاح «اثبات کار» را برای شبکه فراهم می‌کنند که تراکنش‌های اتر (ETH) را تأیید می‌کند. اتریوم، مانند بیت کوین (BTC)، در حال حاضر از فرآیند اجماع اثبات کار (PoW) استفاده می کند و به زودی به مکانیسم اثبات سهام (PoS) روی خواهد آورد.

علاوه بر این، ماینرها مسئول ایجاد توکن‌های اتر جدید از طریق این فرآیند هستند، زیرا برای انجام موفقیت‌ آمیز یک وظیفه PoW پاداش‌هایی در اتر دریافت می‌کنند.

PoW به ویژگی های اساسی تابع هش متکی است، یک قطعه "رمزگذاری شده" از داده که به صورت رویه ای از برخی ورودی های دلخواه مشتق می شود. تفاوت بین هش و رمزگذاری استاندارد در این است که فرآیند فقط یک طرفه است.

تنها راه معنادار برای یافتن ورودی مورد استفاده برای تولید هش معین این است که سعی کنید همه ترکیب‌های ورودی ممکن را هش کنید و ببینید کدام یک مناسب است. این امر با این واقعیت پیچیده تر می شود که تغییرات کوچک در داده های اولیه نتایج کاملاً متفاوتی ایجاد می کند.

ماینرها یک «هش ریت» مشخصی دارند که مشخص می‌کند چند ترکیب را در یک ثانیه امتحان می‌کنند، و هر چه ماینرها بیشتر شرکت کنند، تکثیر شبکه برای موجودیت‌های خارجی سخت‌تر می‌شود. ماینرها با قرار دادن کار واقعی، شبکه را ایمن می کنند.

ماینینگ عمل ایمن سازی یک شبکه را به یک تجارت پیچیده اما معمولاً سودآور تبدیل می کند، بنابراین انگیزه اصلی ماینینگ کسب درآمد است؛ ماینرها برای هر بلوک پاداش مشخصی دریافت می کنند، به علاوه هر گونه هزینه تراکنش پرداختی توسط کاربران؛ کارمزدها معمولاً سهم کمی در درآمد کلی دارند، اگرچه رونق مالی غیرمتمرکز در سال 2020 به تغییر این معادله برای اتریوم کمک کرد.

دلایل دیگری نیز وجود دارد که چرا کسی می‌خواهد اتریوم را استخراج کند؛ یک عضو جامعه نوع دوست می تواند تصمیم بگیرد که با ضرر فقط برای کمک به ایمن سازی شبکه، ماینینگ را با ضرر انجام دهد، زیرا هر هش اضافی مهم است. استخراج همچنین می تواند برای به دست آوردن اتر بدون نیاز به سرمایه گذاری مستقیم در دارایی مفید باشد.

یک نگرانی مشترک برای هر ماینر بالقوه اتریوم، نقشه راه اتریوم 2.0 است، که برنامه‌هایی را برای انتقال به اثبات سهام معرفی می‌کند، الگوریتم اجماعی که استخراج‌ کنندگان را در جایی که تمام ماینرهای موجود اتریوم زمان محدودی برای کسب بازگشت سرمایه خود دارند، منسوخ می‌کند. اما خوشبختانه، استخراج PoW احتمالاً تا حدود سال 2023 هنوز فعال خواهد بود.

سودآوری هر نوع استخراج کاملاً به هزینه برق در هر منطقه بستگی دارد. به عنوان یک قاعده، هر چیزی کمتر از 0.12 دلار به ازای هر کیلووات مصرف شده در یک ساعت احتمالاً سودآور است، اگرچه قیمت‌های کمتر از 0.06 دلار برای تبدیل ماینینگ به یک شرکت اقتصادی واقعاً بادوام توصیه می‌شود.

این ارقام اکثر تلاش‌های ماینینگ خانگی را رد می‌کند، به‌ ویژه در کشورهای توسعه‌ یافته که قیمت برق عموماً بالای 0.20 دلار است. اگرچه ممکن است بتوان با چنین قیمت هایی به سود رسید، بازده سرمایه می تواند به شدت تحت تاثیر قرار گیرد. به عنوان مثال، ماینری که 3000 دلار هزینه دارد، 200 دلار در ماه درآمد ایجاد می کند و 45 دلار برق با قیمت 0.05 دلار در کیلووات ساعت مصرف می کند، بازپرداخت خود 19 ماه طول می کشد. همان ماینر مورد استفاده در منطقه ای که هزینه برق آن 0.20 دلار به ازای هر کیلووات ساعت است، در 150 ماه یا بیش از 12 سال بازپرداخت می شود.

استخراج‌ کنندگان حرفه‌ ای می‌توانند با انتقال عملیات خود به مناطقی با ارزان‌ ترین برق یا با بهره‌ گیری از نرخ‌ های معمولاً پایین‌ تر اختصاص‌ی افته برای صنایع، برتری کسب کنند. اینها برخی از دلایل اصلی تبدیل ماین به یک صنعت جدی و سرمایه بر هستند.

اما استخراج اتریوم در خانه هنوز برای اکثر افراد قابل دسترسی است، به خصوص که می توان آن را با کارت های گرافیک مصرفی ساخته شده توسط AMD و Nvidia انجام داد. برای استخراج‌ کنندگان اتریوم که در مناطقی با قیمت پایین برق زندگی می‌ کنند، می‌ تواند به یک منبع درآمد قوی تبدیل شود.

انواع ماشین‌ حساب‌های استخراج ETH وجود دارند که می‌توانند سود مورد انتظار را مشخص کنند، برای مثال، ماشین‌ حساب Miningbenchmark ، Whattomine یا CryptoCompare.

در اصل، درآمد یک ماینر، مجموع انتشار شبکه ضرب در سهم آنها از کل نرخ هش شبکه است. برای کسب سود، باید هزینه برق (یعنی هزینه استخراج اتریوم) مورد استفاده توسط ماینر را کم کرد. به عنوان مثال، دستگاهی که 1.5 کیلووات ساعت برق با قیمت 0.10 دلار استفاده می کند، روزانه 3.6 دلار هزینه دارد.

مقادیری که باید به فرمول درآمد متصل شوند را می توان به صورت آنلاین نیز یافت. Etherscan تخمین به روز شده ای از کل نرخ هش و همچنین زمان بلوک و پاداش بلاک ارائه می دهد.

کلید ماینینگ موفقیت آمیز، به حداکثر رساندن نرخ هش و در عین حال به حداقل رساندن هزینه های برق و سخت افزار است. بنابراین، علاوه بر مکان، انتخاب سخت افزار ماینینگ برای ماینینگ بسیار مهم است.

اتر به عنوان یک توکن طراحی شد که تنها با واحدهای پردازش گرافیکی مصرف کننده یا GPU قابل استخراج بود. این آن را در تضاد با بیت کوین قرار می دهد، که تنها با دستگاه های تخصصی که معمولاً به عنوان ماشین های مدار مجتمع خاص برنامه یا ASIC شناخته می شوند، می توان به طور موثر استخراج کرد. این دستگاه‌ها فقط برای انجام یک کار سخت‌ افزاری شده‌ اند، که به آن‌ها اجازه می‌دهد نسبت به سخت‌ افزار محاسباتی عمومی‌ تر، کارایی بسیار بالاتری داشته باشند.

ساخت یک الگوریتم استخراج که "مقاوم در برابر ASIC" باشد، از نظر تئوری غیرممکن است و در عمل نیز بسیار سخت است. ASIC های طراحی شده برای الگوریتم استخراج اتریوم، Ethash، در نهایت در سال 2018 منتشر شدند. با این حال، این ماینرها از نظر کارایی هش کردن نسبت به GPU ها پیشرفت نسبتاً کمی دارند. در مقابل، ASIC های بیت کوین به دلیل ویژگی های الگوریتم استخراج آن، به طور قابل ملاحظه ای کارآمدتر از GPU ها هستند.

نوع دیگری از دستگاه های تخصصی FPGA است که مخفف آرایه دروازه قابل برنامه ریزی میدانی است. اینها حد وسطی بین ASIC و GPUها هستند که به نوعی امکان پیکربندی را می دهند و در عین حال کارآمدتر از GPU در انواع خاصی از محاسبات هستند.

استخراج اتریوم با همه این دستگاه ها امکان پذیر است، اما همه آنها عملی یا معقول نیستند. به عنوان مثال، FPGA ها در بیشتر شرایط از GPU ها پایین تر هستند. آنها دستگاه های گران قیمت و بسیار پیچیده ای هستند که برای استفاده موثر به دانش فنی پیشرفته نیاز دارند. مسلماً این پاداش ارزشمند نیست، زیرا عملکرد استخراج آنها بسیار نزدیک به GPUهای پیشرو است.

پردازنده‌های گرافیکی می‌توانند بسیاری از سکه‌های دیگر استخراج کنند و اگر فشار وارد شود، می‌توانند دوباره به گیمرها بفروشند یا برای ساخت رایانه‌های شخصی بازی استفاده شوند. علاوه بر این، منبع ASIC ها سخت تر است، زیرا تعداد کمی از مغازه ها آنها را می فروشند، در حالی که خرید مستقیم از تولید کنندگان ممکن است به مقادیر زیاد سفارش و زمان انتظار طولانی نیاز داشته باشد.

بنابراین، برای علاقه‌ مندان به استخراج خانه، پردازنده‌های گرافیکی به دلیل انعطاف‌ پذیری و عملکرد نسبتاً خوب در مقایسه با قیمت، معقول‌ ترین انتخاب باقی می‌مانند.

چگونه بهترین سخت افزار ماینینگ را پیدا کنیم؟

انتخاب سخت افزار مناسب در درجه اول باید توسط سه عامل تعیین شود: حداکثر نرخ هش ممکن، مصرف انرژی و قیمت خرید آن.

استخراج ماینرها نیاز به برنامه ریزی و توجه دقیق دارد تا از نتایج ناگوار جلوگیری شود. همه کامپیوترها یک خطر آتش سوزی بالقوه هستند و این خطر در ماینینگ به دلیل استفاده مداوم و خروجی انرژی بالا در آن افزایش می یابد.

ساده ترین راه برای استخراج اتریوم، پیوستن به یکی از بسیاری از استخرهای استخراج اتریوم مانند SparkPool، Nanopool، F2Pool و بسیاری دیگر است. اینها به ماینرها اجازه می دهد تا به جای شانس تصادفی برای یافتن یک بلوک کامل، یک جریان درآمد ثابت داشته باشند. نرم افزارهای معروف استخراج شامل Ethminer، Claymore و Phoenix هستند. شاید ارزش آزمایش هر کدام را داشته باشد تا ببینید کدام یک برای پیکربندی خاص شما سریعتر است.

در نهایت، دستگاه ها باید به طور منظم نگهداری، تمیز و گرد و غبار شوند تا سخت افزار در وضعیت خوبی قرار بگیرند.

جهت دریافت مشاوره در زمینه ارزهای دیجیتال و کسب اطلاعات بیشتر درباره استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بدون ریسک و آشنایی بیشتر با استخراج اتریوم میتوانید، با مشاوران آلفارنسی تماس حاصل فرمایید. آلفارنسی با تیمی مجرب و متخصص در این حوزه، آماده ارائه خدمات مشاوره‌ای به مخاطبین عزیز می‌باشد.