در آمار، میانگین متحرک محاسبه ای است که برای تجزیه و تحلیل نقاط داده با ایجاد یک سری میانگین از زیر مجموعه های مختلف مجموعه داده کامل استفاده می شود. در امور مالی، میانگین متحرک (MA) یک شاخص سهام است که معمولاً در تحلیل تکنیکال استفاده می شود. دلیل محاسبه میانگین متحرک یک سهم، کمک به هموارسازی داده های قیمت با ایجاد یک میانگین قیمت دائما به روز شده است.

با محاسبه میانگین متحرک، اثرات نوسانات تصادفی و کوتاه مدت بر قیمت سهام در یک بازه زمانی مشخص کاهش می یابد.

میانگین متحرک یک ابزار تحلیل تکنیکال ساده است. میانگین متحرک معمولاً برای شناسایی جهت روند یک سهم یا تعیین سطوح حمایت و مقاومت آن محاسبه می شود. این یک شاخص پیرو روند یا عقب مانده است زیرا بر اساس قیمت های گذشته است.

هر چه دوره زمانی میانگین متحرک بیشتر باشد، تاخیر بیشتر است. بنابراین، میانگین متحرک 200 روزه دارای درجه تاخیر بسیار بیشتری نسبت به MA بیست روزه خواهد بود، زیرا شامل قیمت های 200 روز گذشته است. ارقام میانگین متحرک 50 روزه و 200 روزه برای سهام به طور گسترده توسط سرمایه گذاران و معامله گران دنبال می شود و به عنوان سیگنال معاملاتی مهم در نظر گرفته می شود.

میانگین متحرک یک شاخص کاملاً قابل تنظیم است، به این معنی که یک سرمایه گذار می تواند آزادانه هر بازه زمانی را که می خواهد هنگام محاسبه میانگین انتخاب کند. متداول ترین دوره های زمانی مورد استفاده در میانگین متحرک 15، 20، 30، 50، 100 و 200 روز است. هرچه بازه زمانی استفاده شده برای ایجاد میانگین کوتاهتر باشد، حساسیت بیشتری نسبت به تغییرات قیمت خواهد داشت. هر چه بازه زمانی طولانی تر باشد، میانگین حساسیت کمتری خواهد داشت.

سرمایه‌ گذاران ممکن است دوره‌های زمانی مختلف با طول‌های مختلف را برای محاسبه میانگین متحرک بر اساس اهداف تجاری خود انتخاب کنند. میانگین متحرک کوتاه‌ تر معمولاً برای معاملات کوتاه‌ مدت استفاده می‌ شود، در حالی که میانگین‌های متحرک بلندمدت برای سرمایه‌ گذاران بلندمدت مناسب‌ تر است.

هیچ چارچوب زمانی درستی برای استفاده در هنگام تنظیم میانگین های متحرک وجود ندارد. بهترین راه برای اینکه بفهمید کدام یک برای شما بهتر کار می کند این است که چندین دوره زمانی مختلف را آزمایش کنید تا زمانی که یکی را پیدا کنید که متناسب با استراتژی شما باشد.

پیش بینی روند در بازار سهام فرآیند ساده ای نیست. در حالی که پیش بینی حرکت آینده یک سهم خاص غیرممکن است، استفاده از تحلیل تکنیکال و تحقیقات می تواند به شما در پیش بینی بهتر کمک کند.

میانگین متحرک افزایشی نشان می دهد که اوراق بهادار در روند صعودی قرار دارد، در حالی که میانگین متحرک کاهشی نشان می دهد که در روند نزولی قرار دارد. به طور مشابه، حرکت صعودی با یک تقاطع صعودی تأیید می شود، که زمانی رخ می دهد که میانگین متحرک کوتاه مدت از میانگین متحرک بلند مدت عبور کند. برعکس، حرکت نزولی با یک تقاطع نزولی تأیید می شود، که زمانی رخ می دهد که میانگین متحرک کوتاه مدت از میانگین متحرک بلندمدت عبور کند.

در حالی که محاسبه میانگین متحرک به خودی خود مفید است، این محاسبه همچنین می تواند مبنایی برای سایر شاخص های تحلیل تکنیکال، مانند واگرایی همگرایی میانگین متحرک (MACD) باشد.

واگرایی میانگین متحرک (MACD) توسط معامله گران برای نظارت بر رابطه بین دو میانگین متحرک استفاده می شود. معمولاً با کم کردن میانگین متحرک نمایی 26 روزه از میانگین متحرک نمایی 12 روزه محاسبه می شود.

هنگامی که MACD مثبت است، میانگین کوتاه مدت بالاتر از میانگین بلندمدت قرار می گیرد. این نشانه حرکت صعودی است. زمانی که میانگین کوتاه مدت کمتر از میانگین بلندمدت باشد، این نشانه کاهش حرکتی است. بسیاری از معامله گران همچنین مراقب حرکت بالای خط صفر یا زیر صفر هستند. حرکت بالای صفر سیگنالی برای خرید است، در حالی که حرکت زیر صفر سیگنالی برای فروش است.

ساده ترین شکل میانگین متحرک، که به عنوان میانگین متحرک ساده (SMA) شناخته می شود، با گرفتن میانگین حسابی مجموعه ای از مقادیر معین در یک دوره زمانی مشخص محاسبه می شود. به عبارت دیگر، مجموعه ای از اعداد – یا قیمت ها در مورد ابزارهای مالی – با هم جمع می شوند و سپس بر تعداد قیمت های مجموعه تقسیم می شوند.

میانگین متحرک نمایی نوعی از میانگین متحرک است که وزن بیشتری به قیمت های اخیر می دهد تا در تلاش برای پاسخگویی بیشتر به اطلاعات جدید باشد. برای محاسبه EMA، ابتدا باید میانگین متحرک ساده (SMA) را در یک دوره زمانی خاص محاسبه کنید. در مرحله بعد، باید ضریب وزن دهی EMA را محاسبه کنید (که به عنوان "ضریب هموارسازی" نامیده می شود). سپس از ضریب هموارسازی ترکیب شده با EMA قبلی برای رسیدن به مقدار فعلی استفاده می کنید. بنابراین EMA وزن بیشتری به قیمت های اخیر می دهد، در حالی که SMA وزن یکسانی را به همه مقادیر اختصاص می دهد.

محاسبه EMA تاکید بیشتری بر نقاط داده اخیر دارد. به همین دلیل، EMA یک محاسبه میانگین وزنی در نظر گرفته می شود.

تفاوت اصلی بین این دو شاخص فنی حساسیتی است که بر روی تغییرات قیمت اعمال می کنند. میانگین متحرک نمایی تمایل به نشان دادن حساسیت بیشتری نسبت به تغییرات اخیر قیمت دارد. این باعث می شود EMA بیشتر به آخرین تغییرات قیمت پاسخ دهد.

فرمول محاسبه EMA معمولاً پیچیده است، اما اکثر ابزارهای نمودار، پیروی از EMA را برای معامله گران آسان می کنند. در مقابل، SMA وزن یکسانی را برای همه مشاهدات در مجموعه داده اعمال می کند. محاسبه آن آسان است و با گرفتن میانگین حسابی قیمت ها در دوره زمانی مورد نظر به دست می آید.

میانگین متحرک بسته به نوع متفاوت محاسبه می شود: SMA یا EMA. در زیر، ما به میانگین متحرک ساده (SMA) یک اوراق بهادار با قیمت های بسته شدن زیر طی 15 روز نگاه می کنیم:

هفته 1 (5 روز): 20، 22، 24، 25، 23

هفته 2 (5 روز): 26، 28، 26، 29، 27

هفته 3 (5 روز): 28، 30، 27، 29، 28

میانگین متحرک 10 روزه، میانگین قیمت های بسته شدن را برای 10 روز اول به عنوان اولین نقطه داده محاسبه می کند. نقطه داده بعدی اولین قیمت را کاهش می دهد، قیمت را در روز 11 اضافه می کند و میانگین را می گیرد.

یک نشانگر فنی Bollinger Band دارای نوارهایی است که معمولاً دو انحراف استاندارد از میانگین متحرک ساده فاصله دارند. به طور کلی، حرکت به سمت باند بالا نشان می دهد که دارایی بیش از حد خرید شده است، در حالی که حرکت نزدیک به باند پایین نشان می دهد که دارایی در حال فروش بیش از حد است. از آنجایی که انحراف استاندارد به عنوان معیار آماری نوسانات استفاده می شود، این شاخص خود را با شرایط بازار تنظیم می کند.