بیت کوین از زمان معرفی آن در وایت پیپر در سال 2008، جنجال و به پا کرده است. علاقه مندان به بیت کوین، راه اندازی این ارز دیجیتال را به عنوان ظهور یک سیستم پولی جدید و عادلانه اعلام می کنند. منتقدان به نقش رمز ارز در فعالیت‌های مجرمانه و عدم شناسایی قانونی آن اشاره می‌کنند.

در همین حال، دولت‌های سراسر جهان با احتیاط به پیشرفت بیت کوین چشم دوخته‌اند. برخی مانند السالوادور آن را به عنوان واحد پولی پذیرفته اند. اما اقتصادهای بزرگ، از جمله ایالات متحده، از به رسمیت شناختن آن به عنوان پول قانونی خودداری می کنند. آنها دلایل خوبی برای این کار دارند.

از جمله، بیت کوین شهروندان یک کشور را قادر می‌سازد تا با دور زدن کنترل‌های سرمایه اعمال شده توسط دولت، قدرت دولت را تضعیف کنند. همچنین با کمک به مجرمان برای فرار از کشف، فعالیت های شرورانه را تسهیل می کند. در نهایت، با حذف واسطه ها، بیت کوین به طور بالقوه می تواند سیستم زیرساخت مالی موجود را بی ثبات کند.

به چه چیزی اعتماد کنیم؟

برای درک اینکه چرا دولت ها نسبت به بیت کوین محتاط هستند، مهم است که نقش ارزهای فیات را در اقتصاد یک کشور بازی کنیم. فیات به ارزهای متعارف صادر شده توسط دولت ها اطلاق می شود. پول فیات توسط اعتبار کامل یک دولت پشتیبانی می شود.

دولت ایالات متحده برای چاپ یا ایجاد پول برای اقتصاد خود به فدرال رزرو، یک بانک مرکزی که کنگره تنها اختیارات جزئی بر آن دارد، متکی است. فدرال رزرو، که به عنوان آخرین وام دهنده نیز شناخته می شود، آخرین رکن این زنجیره است.

طرفداران بیت کوین، فدرال رزرو را متهم می کنند که پولی از هوا ایجاد می کند، یعنی این ارز توسط دارایی های مشهود پشتیبانی نمی شود. آنها می گویند که با دستکاری عرضه پول در اقتصاد ایالات متحده، بانک مرکزی حباب ها و بحران های دارایی را نیز تولید می کند.

دولت ها نقش بانک های مرکزی را در اقتصاد تسهیل می کنند. در حالی که بانک های مرکزی در اتخاذ سیاست های مرتبط با پول دخالت دارند، آنها اختیاری برای تنظیم استفاده از آن ندارند. این مسئولیت بر عهده دولت است. دولت ها از طریق واسطه هایی مانند بانک ها و مؤسسات مالی، جریان و استفاده از پول را در اقتصاد توزیع و تنظیم می کنند. بنابراین، آنها می توانند نحوه انتقال آن، بخش هایی که در آن توزیع می شود، دیکته کنند و کاربرد آن را ردیابی کنند. آنها همچنین از طریق مالیات بر درآمد افراد و شرکت ها درآمد کسب می کنند.

سیستم غیرمتمرکز بیت کوین این پتانسیل را دارد که سیستم توضیح داده شده در بالا را از بین ببرد. شبکه آن واسطه ها و در نتیجه، عناصر سیستم دولتی را از بین می برد.

دیگر نیازی به بانک مرکزی نیست زیرا بیت کوین، واحد پول، می تواند توسط هر کسی که یک گره کامل را اجرا می کند تولید شود. نقل و انتقالات همتا به همتا بین دو طرف در شبکه بیت کوین به این معنی است که دیگر نیازی به مدیریت و توزیع ارز توسط واسطه ها نیست.

زنجیره اعتماد زیربنای زیرساخت مالی فعلی به یک ساختار الگوریتمی در شبکه بیت کوین تبدیل می شود. یک تراکنش در دفتر مرکزی گنجانده نمی شود مگر اینکه توسط تمام گره ها تایید شود. حتی یک عدم توافق یا خطا در یک ورودی تراکنش می تواند منجر به رد آن شود.

از نظر تئوری، حداقل، ساده‌سازی عملیات بین افراد و بین بازیگران مختلف در بلاک‌چین بیت‌کوین می‌تواند سیستم فعلی را بازآرایی کند. زیرساخت های مالی غیرمتمرکز است و اختیار افزایش یا کاهش عرضه ارز با یک یا گروهی از مراجع تعیین نشده است. بنابراین، در ساختار جدید، نقش دولت ها در مدیریت و تنظیم سیاست های اقتصادی از طریق واسطه ها ممکن است زائد شود

اینکه آیا آینده ای بدون مقررات و دولت که توسط مبلغان بیت کوین در نظر گرفته شده است، محقق می شود یا خیر، هنوز یک سوال باز است. در همین حال، دولت‌ها در سرتاسر جهان در تلاش هستند تا تأثیری را که ارز دیجیتال ممکن است در کوتاه‌مدت بر اقتصادشان بگذارد را درک کنند. به طور خاص، آنها با مشکلات زیر که توسط بیت کوین در شکل فعلی آن ارائه شده است دست و پنجه نرم می کنند.

بیت کوین می تواند کنترل سرمایه تحمیلی توسط دولت را دور بزند

دولت ها اغلب برای جلوگیری از خروج یک ارز، کنترل سرمایه را اعمال می کنند، زیرا صادرات می تواند ارزش آن را کاهش دهد. برای برخی، این شکل دیگری از کنترل است که توسط دولت ها بر سیاست های اقتصادی و مالی اعمال می شود. در چنین مواردی، ماهیت بدون دولت بیت کوین برای دور زدن کنترل سرمایه و صادرات ثروت مفید است.

یکی از مشهورترین موارد فرار سرمایه با استفاده از بیت کوین در چین رخ داده است. شهروندان این کشور سالانه 50000 دلار برای خرید ارز محدودیت دارند. گزارشی توسط Chainalysis، نشان داد که بیش از 50 میلیارد دلار از کیف پول های بیت کوین در چین در سال 2020 به کیف پول های سایر کشورها منتقل شده است، به این معنی که شهروندان چینی ممکن است ارز محلی را به بیت کوین تبدیل کرده و آن را به آن سوی مرزها منتقل کرده باشند تا دولت را نادیده بگیرند.

بیت کوین با فعالیت غیرقانونی مرتبط است

توانایی دور زدن زیرساخت های مالی موجود برای یک کشور برای مجرمان یک موهبت است زیرا آنها را قادر می سازد تا مشارکت خود را در چنین فعالیت هایی استتار کنند. کاربران در شبکه بیت کوین با نام مستعار حضور دلرند، به این معنی که کاربران تنها با آدرس های خود در شبکه شناسایی می شوند. ردیابی منشأ معامله یا هویت یک فرد یا سازمان در پشت آدرس دشوار است. علاوه بر این، اعتماد الگوریتمی ایجاد شده توسط شبکه بیت کوین، نیاز به مخاطبین قابل اعتماد را در هر دو انتهای یک تراکنش غیرقانونی از بین می برد.

در چند وقت اخیر، آلوده کردن اپلیکیشن‌های محبوب به باج‌ گیری و درخواست پرداخت با بیت‌کوین در میان هکرها رایج شده است. هک خط لوله استعماری 2021 که منجر به اختلال در تامین انرژی در ایالت های مختلف شد، نشان داد که چنین حملاتی تا چه حد می توانند به مسائل امنیت ملی تبدیل شوند.

بیت کوین تنظیم نشده است

بیش از یک دهه پس از معرفی بیت‌کوین، دولت‌های سراسر جهان همچنان در تلاش هستند تا راه‌هایی برای تنظیم ارز دیجیتال بیابند. چندین رشته برای مشکل تنظیم بیت کوین وجود دارد.

به عنوان مثال، تغییر روایات در مورد ابزار بیت کوین سوالات پیچیده ای را در رابطه با آژانس دولتی مناسب برای نظارت بر ارز دیجیتال، تعاریف مورد استفاده برای قانون گذاری یا حتی رویکرد تدوین قوانین پیچیده کرده است.

آیا بیت کوین ارزی است که در معاملات روزانه استفاده می شود یا ذخیره ارزشی است که در درجه اول برای مقاصد سرمایه گذاری استفاده می شود؟ آیا بیت کوین یک دارایی امن در دوران آشفتگی اقتصادی جهانی است؟ به نظر می رسد نه به اصطلاح متخصص بیت کوین و نه سرمایه گذار معمولی بیت کوین از این موضوع اطلاع داشته باشند.

می توان ادعا کرد که استفاده از بیت کوین در سرمایه گذاری محصولاتی مانند معاملات آتی دلیلی بر جذابیت آن برای معامله گران است. با این حال، بازارهای اساسی برای چنین مشتقاتی تنظیم نشده است زیرا هیچ یک از صرافی‌های اصلی ارزهای دیجیتال که برای تعیین قیمت بیت کوین برای بازارهای آتی استفاده می‌شوند، در کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ثبت نشده‌اند.