با زندگی در قرن بیست و یکم، همه ما به خوبی با اصطلاحاتی مانند بیت کوین و ارز دیجیتال آشنا هستیم. اگر در بخش بانکداری یا سرمایه گذاری کار می کنید. بلاکچین جدیدترین و دوستانه ترین فناوری شما است که در بازار راه اندازی شده است.

شبکه بلاک چین اساساً یک شبکه فنی است که خدمات دفتر کل و قرارداد هوشمند (کد زنجیره ای) را به برنامه ها ارائه می دهد. در درجه اول، این قراردادهای هوشمند برای ایجاد تراکنش‌هایی استفاده می‌شوند که متعاقباً در بین هر گره همتا در شبکه توزیع می‌شوند، جایی که بدون تغییر در کپی دفتر خود ثبت می‌شوند.

بلاکچین زیربنای هزاران برنامه و شبکه است که کاربردهایی دارند و می توانند در صنایع مختلف مانند مد، امور مالی و بازی ارزش ارائه دهند. با کمک ماهیت غیرمتمرکز شبکه های بلاک چین، صنایعی مانند ارزهای دیجیتال و امور مالی غیرمتمرکز وارد عمل می شوند.

ریشه های شبکه بلاکچین را می توان به رمزنگاران از اوایل دهه 1980 ردیابی کرد. اگرچه شبکه بلاک چین مدرن با بیت کوین شروع شد، پرداخت های دیجیتال در ژانویه 2009 توسط سانتوشی ناکاموتو آغاز شد. بیت کوین با کمک ارزش بازار و استفاده شناخته شده از فناوری بلاکچین، بزرگترین ارز دیجیتال است.

بلاکچین های عمومی ماهیتاً بدون مجوز هستند، به همه اجازه می دهند به آن بپیوندند و کاملاً غیرمتمرکز هستند. بلاک چین های عمومی به تمام گره های بلاک چین این امکان را می دهند که از حقوق برابر برای دسترسی به بلاکچین، ایجاد بلوک های جدید داده و اعتبارسنجی بلوک های داده برخوردار باشند.

تا به امروز، بلاک چین های عمومی در درجه اول برای تبادل و استخراج ارزهای دیجیتال استفاده می شوند. شاید در مورد بلاکچین های عمومی محبوب مانند بیت کوین، اتریوم و لایت کوین شنیده باشید. در این بلاکچین‌های عمومی، گره‌ها با ایجاد بلوک‌هایی برای تراکنش‌های درخواستی در شبکه با حل معادلات رمزنگاری، ارز دیجیتال را استخراج می‌کنند.

در ازای این کار سخت، گره های ماینر مقدار کمی ارز دیجیتال به دست می آورند. استخراج‌کنندگان اساساً به‌عنوان عابر بانک‌های عصر جدید عمل می‌کنند که یک تراکنش را فرموله می‌کنند و برای تلاش‌های خود کارمزدی دریافت می‌کنند.

بلاکچین های خصوصی، که ممکن است به عنوان بلاک چین مدیریت شده نیز شناخته شوند، بلاکچین های مجاز هستند که توسط یک سازمان کنترل می شوند. در یک بلاک چین خصوصی، مرجع مرکزی تعیین می کند که چه کسی می تواند یک گره باشد. مقام مرکزی همچنین لزوماً به هر گره حقوق برابر برای انجام عملکردها نمی دهد.

بلاکچین های خصوصی فقط تا حدی غیرمتمرکز هستند زیرا دسترسی عمومی به این بلاکچین ها محدود شده است. برخی از نمونه‌های بلاکچین خصوصی، شبکه تبادل ارز مجازی کسب‌وکار به کسب‌وکار، ریپل و هایپرلجر، یک پروژه چتر از برنامه‌های بلاکچین منبع باز است.

هر دو بلاک چین خصوصی و عمومی دارای اشکالاتی هستند - بلاک چین های عمومی نسبت به بلاکچین های خصوصی زمان اعتبار سنجی داده های جدید طولانی تری دارند و بلاکچین های خصوصی در برابر کلاهبرداری و بازیگران بد آسیب پذیرتر هستند. برای رفع این اشکالات، بلاکچین های کنسرسیومی و ترکیبی توسعه یافتند.

بلاکچین های کنسرسیومی، بلاک چین های مجاز هستند که توسط گروهی از سازمان ها اداره می شوند، نه یک نهاد، مانند مورد بلاکچین خصوصی. بنابراین، بلاک‌چین‌های کنسرسیومی نسبت به بلاک‌چین‌های خصوصی از تمرکززدایی بیشتری برخوردار هستند و در نتیجه سطوح امنیتی بالاتری را به همراه دارند. با این حال، راه‌اندازی کنسرسیوم‌ها می‌تواند فرآیندی دشوار باشد، زیرا به همکاری بین تعدادی از سازمان‌ها نیاز دارد، که چالش‌های لجستیکی و همچنین خطر بالقوه ضد انحصار را ارائه می‌کند.

علاوه بر این، برخی از اعضای زنجیره‌های تامین ممکن است فناوری لازم و زیرساخت لازم برای پیاده‌سازی ابزارهای بلاکچین را نداشته باشند، و آنهایی که دارند ممکن است تصمیم بگیرند که هزینه‌های اولیه برای دیجیتالی کردن داده‌هایشان و اتصال به سایر اعضای زنجیره تامین هزینه بسیار سنگینی است. .

مجموعه ای محبوب از راه حل های بلاکچین کنسرسیوم برای صنعت خدمات مالی و فراتر از آن توسط شرکت نرم افزاری سازمانی R3 ایجاد شده است. در بخش زنجیره تامین، CargoSmart کنسرسیوم شبکه تجارت جهانی حمل و نقل را توسعه داده است، یک کنسرسیوم غیرانتفاعی بلاکچین که هدف آن دیجیتالی کردن صنعت حمل و نقل و اجازه دادن به اپراتورهای صنعت دریایی برای همکاری بیشتر است.

 4. بلاکچین های ترکیبی

بلاکچین‌های ترکیبی، توسط یک سازمان کنترل می‌شوند، اما با سطح نظارتی که توسط بلاکچین عمومی انجام می‌شود، که برای انجام اعتبارسنجی تراکنش‌های خاص مورد نیاز است. نمونه ای از بلاکچین هیبریدی IBM Food Trust است که برای بهبود کارایی در کل زنجیره تامین مواد غذایی ایجاد شده است.

از آنجایی که اعضای زنجیره تامین ملاحظات مهمی در خصوص حریم خصوصی داده ها و رقابت دارند، بلاک چین برای زنجیره تامین نیاز به تا حدودی عملکرد مجاز دارد که در مدل های خصوصی، کنسرسیومی و ترکیبی بلاک چین وجود دارد. بنابراین تعجب آور نیست که Businesswire اخیرا گزارش داده است که انتظار می رود انواع کنسرسیوم و بلاک چین هیبریدی با بالاترین نرخ در بازار زنجیره تامین از سال 2020-2026 رشد کنند.

اکنون که اصول اولیه بلاک چین را فهمیدیم، چندین برنامه کاربردی از این شبکه وجود دارد که در زیر ذکر شده است:

مراقبت های بهداشتی

فناوری بلاک چین مانند نوری در تاریکی در بخش مراقبت های بهداشتی جامعه است. می توان از آن برای پر کردن شکاف های موجود در سیستم های موجود استفاده کرد که منجر به سرقت، به اشتراک گذاری اطلاعات ناخواسته و فساد می شود.

فناوری بلاک چین اطلاعات و سوابق مراقبت های بهداشتی ایمن تر و دقیق تر را امکان پذیر می کند. بلاک چین می تواند به سوابق الکترونیکی سلامت موجود مرتبط شود و به عنوان یک نمای کلی از پرونده بیمار عمل کند.

شفافیت در زنجیره تامین 

با افزایش آگاهی و نیاز، بخش مراقبت های بهداشتی نیز باید اصالت داروها را حفظ کند. فناوری بلاک چین که به دلیل ردیابی تغییرات شناخته شده است، آن را قادر می‌سازد تا استانداردسازی و حذف محصولات ناخواسته را برآورده کند.

احراز هویت برای اعتبار کارکنان: همراه با تأیید اعتبار داروها، سوابق بیمار، تولیدکنندگان. فناوری بلاک چین همچنین به تأیید هویت کارکنان کمک می‌کند و این امر هم بیمارستان و هم بیماران را قادر می‌سازد تا حریم خصوصی سوابق و داده‌ها را حفظ کنند.

نظارت از راه دور امنیت اینترنت اشیا: با پیشرفت تکنولوژی دستگاه های مختلفی مانند ساعت های هوشمند، سنسورهای ECG و پالس اکسی متر و غیره با نرخ مقرون به صرفه در دسترس هستند. این امکان بینش بیشتر در مورد مشخصات سلامتی بیمار را فراهم می کند و اطلاعات بیشتری را در اختیار پزشکان قرار می دهد تا بر اساس آن عمل کنند.

در حالی که امنیت این داده ها نیز ضروری است. هرچه تعداد دستگاه‌ها بیشتر باشد، بیشتر مستعد آسیب‌پذیری هستید. با این حال، فناوری بلاک چین در حفظ محرمانگی تخصص دارد.

Guardtime، یک شرکت متخصص در امنیت سایبری از رمزنگاری و بلاکچین برای اختصاص دادن هر داده با یک مهر استفاده می کند. این امکان ردیابی منشا دارایی داده اختصاص داده شده را فراهم می کند.

بانکداری و مالی

تامین مالی غیرمتمرکز (DeFi) هسته اصلی صنعت بانکداری و تامین مالی است. این یک منبع باز حرکت برای تغییر نحوه عملکرد برنامه های مالی در معماری غیرمتمرکز است.

در سطح اصلی، تمرکزی وجود ندارد که مشکل اصلی سوء استفاده از وجوه را رد کند. اتریوم پلت فرم کلیدی بلاک چین است که در سیستم مالی غیرمتمرکز استفاده می شود. انتقال دارایی یا ارزش یکی دیگر از وظایف مهم است که در آن می توان از بلاکچین برای ساده کردن فرآیند بدون نیاز به یک نهاد متمرکز استفاده کرد.

رسانه ها

آخرین صنعتی که می توان از بلاک چین استفاده کرد، صنعت رسانه است. یکی از آن بخش هایی است که بر اساس منطقه اجتماعی-اقتصادی دائما در حال توسعه است. با رسانه رایگان مشکلات زیادی مانند نقض IP، محتوای متمرکز و مسائل مربوط به کسب درآمد وجود دارد.

در رسانه ها، یک روش غیرمتمرکز مبتنی بر فناوری بلاکچین، پیشگامانه است زیرا اکثر مشکلات را حل می کند. تولید کننده محتوا می تواند آثار خود را در یک پلتفرم غیرمتمرکز و بدون محدودیت در توزیع منتشر کند.

علاوه بر این، هیچ هزینه ای برای به اشتراک گذاری کار آنها در اینترنت وجود ندارد. در نهایت، هر قطعه از محتوا شامل کدهایی است که می تواند برای شناسایی نقض IP مورد سوء استفاده قرار گیرد.

در نتیجه، اگر شخصی مرتکب نقض IP شود، سیستم قادر خواهد بود آن را تشخیص دهد و بر اساس تعاریف قرارداد هوشمند اقدام مناسب را انجام دهد.

جهت دریافت مشاوره در زمینه ارزهای دیجیتال و کسب اطلاعات بیشتر درباره استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بدون ریسک و آشنایی بیشتر با شبکه بلاکچین میتوانید، با مشاوران آلفارنسی تماس حاصل فرمایید. آلفارنسی با تیمی مجرب و متخصص در این حوزه، آماده ارائه خدمات مشاوره‌ای به مخاطبین عزیز می‌باشد.