عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز (IDO) یکی ازشیوه های نوین جذب سرمایه از طریق صرافی‌های غیرمتمرکز می باشد که مسیر تازه ای را  برای جمع‌آوری سرمایه در فضای بازار رمزارزها باز می‌کند.

به صورت کلی جذب سرمایه یکی از اصلی ترین چالش‌هایی است که استارت آپهای عرصه بلاک چین با آن روبه‌رو می شوند. باوجوداینکه در  سال های اخیر شیوه های گوناگونی برای جذب سرمایه معرفی‌شده‌اند، اما همچنان چالش‌های متعددی در این حوزه وجود دارد. ازاین‌رو، تحلیل گران به دنبال ابداع شیوه های جدیدی هستند تا  با تکیه‌بر آنها بتوانند پروسه ی جذب سرمایه پروژه‌های بلاک چینی را راحت تر کنند.

در گذشته، کاربرانی که قصد سرمایه‌گذاری بر روی پروژه‌های رمزارزی را داشتند، به اجبار بایستی ریسک بزرگی را قبول می کردند؛ زیرا این امکان وجود داشت تا با شکست آن پروژه و بروز بعضی مشکلات، همه ی سرمایه آنها ازبین برود. درحقیقت این موضوع موجب شده بود تا تعداد افرادی که بر روی پروژه‌های رمزارزی سرمایه‌گذاری می‌کردند، به‌ سرعت کم شود.

اما امروزه شیوه های جدید  سرمایه‌گذاری که هرروز به تعداد آن‌ها افزوده می‌شود موجب شده تا سرمایه‌گذاری در پروژه‌های بلاک چینی به‌مراتب  راحت تر شود. دراین‌ میان ازجمله شیوه هایی که جهت جذب سرمایه‌گذاران پروژه‌های بلاک چینی ابداع‌شده و این روزها به‌شدت مورد توجه قرار گرفته است، عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز (IDO)  می باشد

ازاین‌ جهت، در این مقاله قصد داریم تا به توضیح مفهوم IDO ها ، مزایا و معایب آنها بپردازیم

IDO یا همان عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز (Initial Dex Offering) شیوه ای نوین  جهت جمع‌آوری کمک‌های مالی می باشد که طی آن، توکن ها از طریق مبادله نقدینگی در یک صرافی غیرمتمرکز، صادر خواهند شد. در واقع  روند تبادل نقدینگی غیرمتمرکز، نوعی مبادله رمز ارز متکی بر استخرهای نقدینگی می باشد که تریدرها می‌توانند از طریق آن، اقدام به تبادل توکن ها نمایند.

به‌ عبارت دیگر، عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز روش جدیدی از فرایندهای تأمین مالی جمعی و غیرمتمرکزمی باشد که مسیر جدیدی را جهت جمع‌آوری کمک‌های مالی در عرصه ی ارزهای دیجیتال فراهم می‌ کند. از جهتی هم، بیشتر استخرهای نقدینگی، دارای جفت ارزهای معاملاتی (شامل یک رمز ارز و یک استیبل کوین می باشند؛ مانند جفت ارز USDT / BTC) هستند و تریدرها می‌توانند براساس شرایط بازار، بین رمز ارز مدنظر خود و یک استیبل کوین (معمولا تتر)، تبادل نمایند..

البته چونکه نوسانات استیبل کوین‌ها بسیارمحدود است، این ویژگی ها امکان مناسبی را در اختیار کاربران قرار می‌دهد تا در برابر نوسانات بازار، از سرمایه خود محافظت نمایند. در نتیجه اینکه، یک عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز، استارت آپها و پروژه‌های گوناگون بلاک چینی را قادر می سازد تا شروع به صدور یک رمزارز کرده و به‌سرعت به نقدینگی مورد نظر خود دست پیدا کنند.

به طور کلی، IDO ها جانشین مناسب سایر مدل‌های جمع‌آوری سرمایه نقدی (مثل عرضه اولیه کوین (ICO)، عرضه توکن های امنیتی (STO) و عرضه اولیه صرافی (IEO)) برای پروژه‌های ارزهای دیجیتال می باشند که با ارائه نقدینگی بهتر و سریع‌تر، یک انتخاب شایسته برای پروژه‌های نوین و استارت آپ هایی محسوب می شوند که قصد دارند توکن های خود را در بازار عرضه کنند.

به علاوه، برخلاف سایر شیوه های جمع‌آوری نقدینگی، IDO روشی عادلانه برای راه‌اندازی یک پروژه جدید ارز دیجیتال می باشد که اساساً از pre-mining یا پیش استخراج‌ها (سیستم‌های انتشاری که بنیان‌گذاران پروژه را به اعضای جامعه ترجیح می‌دهد) دورب می‌کنند.

هنگامی که ICO ها و فرایند جذب سرمایه از راه فروش توکن ها در سال ۲۰۱۷ رایج شد، پیش بینی ها بر این بود که با جمع‌آوری رقمی حدودا پنج میلیارد دلار تا آخر آن سال، بیشتر پروژه‌ها به دنبال این بودند تا از این راه، مشکلات تأمین سرمایه خود را برطرف نمایند.

این در صورتی است که  بیشتر پروژه‌ها، جزء پروژه‌های موفق در این حوزه بودند و بسیاری نیز در این مورد با شکست روبرو شدند. ازاین جهت، این  یک حقیقت است که ICO ها اساساً با چالش هایی روبرو هستند. به‌عنوان مثال، ICO ها متمرکز بوده (با دخالت اشخاص ثالث همراه هستند) و شدیداً آسیب‌پذیر می باشند (در برابر سرقت دارایی‌ها، خطاهای انسانی و  رعایت  نکردن حریم خصوصی کاربران، آسیب‌پذیر می باشند).

حال با توجه به خاصیت غیرمتمرکزی که  IDO ها دارند، این مدل جدید از جذب سرمایه، در تلاش است تا مشکلات ICO ها را برطرف کند و همینطور امکانات تازه ای را نیز به این روند تأمین سرمایه بیفزاید. در واقع به‌وسیله فرایند تأمین سرمایه ازراه عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز، استارت آپ ها و پروژه‌های بلاک چینی می توانند رمز ارز خود را بدون هرگونه دخالت  شخص ثالث، منتشر کرده و از سویی از مواجهه با هرگونه مشکل مربوط به هکرها و خطاهای انسانی هم مسون باشند..

غالبا در پروسه ی عرضه اولیه کوین، صادرکنندگان یک توکن، وکل مسئولیت‌های  موجود را بر عهده‌ می گیرند.  اما، در یک عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز، عرضه توکن به‌وسیله یکDEX انجام می‌ شود. در حقیقتIDO ها ترکیبی از ICO و IEO می باشند؛ با این تفاوت که در  IDO ها، به‌جای یک صرافی ارز دیجیتال متمرکز، عرضه توکن از طریق یک صرافی غیرمتمرکز انجام می‌ گیرد

در رابطه با عرضه توکن اوراق بهادار یا STO نیز، قرارداد سرمایه‌گذاری، به‌وسیله توکن اوراق بهادارپشتیبانی می‌شود. درحقیقت این نوع از عرضه با مقررات دولتی مطابقت دارد؛ این در صورتی است که برای IDO ها تاکنون مقرراتی وضع نشده است.

IEO و IDO از بسیاری از جنبه ها مانند یکدیگر هستند و حتی می‌توانیم IDO ها را نوع دیگری از IEO بنامیم. ا در هردوی این شیوه های  تأمین سرمایه، سازمان‌ها می توانند مستقیماً توکن ها را با خود سرمایه‌گذاران یا معامله گران تبادل نمایند. این در صورتی است که با توجه به خاصیت مستقل و غیرمتمرکز IDO ها، کارمزدی به صرافی پرداخت نمی گردد.

به علاوه،IDO ها توانسته‌اند تا بعضی از مشکلات IEO ها را برطرف کنند که ازجمله آنها این است که در بیشتر فرایندهای عرضه اولیه صرافی متمرکز، صادرکنندگان توکن اجازه ثبت توکن خود در سایر صرافی‌ها را ندارد. از جهتی هم، درIEO ها، صادرکنندگان توکن بایستی برای قرار گرفتن توکن خود در صرافی متمرکز، مقدار زیادی از توکن های صادرشده را به خود آن صرافی بپردازند.

معمولا در IDO ها نیازی نیست تا مستقیماً با پروژه ای سروکار داشته باشید و به قراردادهای هوشمند آنها اعتماد کنید. در واقع یک پلتفرم IDO قابل‌اعتماد، می تواند چندین فروش موفق را تکمیل نماید. به علاوه، اکثر IDO ها مقداری از سرمایه‌های جمع‌آوری‌شده در استخرهای نقدینگی را برای ایجاد بازار نقدینگی پس از فروش قفل می‌کنند که این امر به کاهش نوسانات آن ارزدیجیتال کمک زیادی می‌کند.

صرف نظر این، برای شرکت در IDO ها احتیاجی به هیچ‌گونه ثبت‌نام نیست. درحقیقت برای شرکت در IDO، فقط به یک کیف پول ارز دیجیتال و مقداری رمز ارز در آن احتیاج دارید. به علاوه، نیازی نیست تا هیچ‌گونه اطلاعات شخصی از خود را به صرافی تحویل دهید. درنتیجه، این ویژگیIDO ها موجب می‌شود تا استفاده از آنها برای همه ی کاربران ممکن باشد.

هم چنین، IDO ها برای پروژه‌های اقتصادی نیز گزینه بسیار خوبی به‌حساب می‌آیند. اغلب برای یک پروژه کوچک و کمتر شناخته‌شده، عرضه توکن ازراه یک DEX، به نسبت یک صرافی متمرکز و بزرگ، فرایندی راحت تر و ارزان‌تر محسوب می شوند.در ضمن،   IDO ها معمولا اقداماتی دارند که با نهنگ‌ها مقابله می‌کنند. درحقیقت این موضوع به این معنی است که هیچ سرمایه‌گذاری به‌تنهایی نمی تواند در IDO ها اقدام به خرید حجم زیادی از توکن ها کند.

به‌ صورت کلی، یکی از ایراداتی که در موردIDO ها وجود دارد، عدم وجود اقدامات مربوط به احراز هویت (KYC) و مبارزه با پول‌شویی (AML) می باشد که عرصه را برای کلاه‌برداری و اقدامات سودجویانه  فراهم می کند.

روند عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز (IDO) برای راحت کردن فروش توکن های پروژه مورد نظر خود، از یک صرافی غیرمتمرکز (DEX) استفاده می‌نماید. در واقع یک پروژه ارز دیجیتال توکن های خود را در اختیار DEX قرار داده، تریدرها وجوه خود را به وسیله ی پلتفرم آن صرافی سپرده‌گذاری کرده و صرافی نیز توزیع و انتقال نهایی را تکمیل می‌نماید. اساساً همه ی این پروسه ها به‌صورت خودکار انجام‌شده و به‌وسیله قراردادهای هوشمند بر روی بلاک چین ثبت می‌ گردند.

به‌صورت کلی، مقررات و مراحل یک IDO به صرافی غیرمتمرکزی که مجری این عرضه است بستگی دارد. اما به‌طورکلی شیوه ی کارکرد اکثریت IDO ها مثل یکدیگر است.