Ready Player One یک فیلم علمی تخیلی است که در دنیای آینده دیستوپیایی اتفاق می افتد. بیشتر داستان در دنیای مجازی به نام OASIS اتفاق می افتد. اکنون، بسیاری از مردم شروع به تعجب کرده اند که آیا OASIS با توسعه متاورس به واقعیت تبدیل می شود؟

‏Ready Player One یک متاورس است. در هسته خود، این یک فضای دیجیتال مشترک است که واقعیت مجازی را با فناوری واقعیت افزوده ترکیب می کند. این واقعیت فیزیکی را تکمیل می کند در حالی که محدودیت های فیزیکی آن را برجسته می کند.

در برهه‌ای از زمان، بیشتر فکر می‌کردند که Player One Ready چیزی کاملاً تخیلی است، اما اکنون، توسعه متاورس همه ما را کنجکاو کرده است که بدانیم آیا این آینده دیستوپیایی نزدیک‌تر از چیزی است که فکر می‌کنیم.

متاورس یک جهان پسا واقعیت است که شامل یک محیط چند کاربره است که واقعیت فیزیکی را با مجازی و کاربران را از طریق آواتارها ادغام می کند. متاورس یک شبکه به هم پیوسته از محیط‌های غوطه‌ور اجتماعی است که روی پلت‌فرم‌های چند کاربره زندگی می‌کنند که از فناوری‌هایی مانند واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR) و واقعیت توسعه‌یافته (XR) برای فعال کردن تعاملات چند حسی در متاورس استفاده می‌کنند. یکی از راه های درک آن، جایگزینی عبارت متاورس با فضای مجازی در یک جمله است. اغلب اوقات، معنی اساساً تغییر نمی کند زیرا این اصطلاح به تغییر گسترده در نحوه تعامل ما با فناوری اشاره دارد.

همچنین می‌تواند به اقتصاد دیجیتالی تبدیل شود که در آن کاربران می‌توانند کالا بخرند، بفروشند و بسازند. در نسخه های ایدئولوژیک متاورس، می توانید آیتم های دیجیتالی را از یک پلتفرم به پلتفرم دیگر ببرید. بیشتر پلتفرم‌ها دارای موجودی‌ها، هویت‌های مجازی و آواتار های مرتبط با یک پلتفرم هستند، اما متاورس ممکن است اجازه دهد این چیزها به همه جا منتقل شوند.

‏Ready Player One یک متاورس است زیرا یک دنیای مجازی باز و به اشتراک گذاشته شده است که در آن کاربران می توانند هر کسی که می خواهند باشند و از طریق آواتارهای خود هر کاری را که می خواهند انجام دهند.

داستان در آینده ای دیستوپیایی می گذرد که در آن شخصیت ها بیشتر وقت خود را در دنیای مجازی OASIS می گذرانند. OASIS جایی است که مردم از واقعیت های خود فرار می کنند.

داستان دارای قدرت و پتانسیل یک دنیای مجازی خودپایه است، مشابه آنچه که یک متاورس می تواند ارائه دهد. متاورس می تواند چیزهای مختلفی باشد.  می تواند به تنهایی یک جهان کامل باشد. با این حال، در مرکز آن، یک فضای مجازی مشترک است که واقعیت مجازی را با فناوری واقعیت افزوده و سایر فناوری‌های در حال توسعه ترکیب می‌کند.

کاربران در OASIS منابع مجازی را در اختیار می‌گیرند که با اعتباراتی که با کار کردن، برنده شدن در جنگ‌ها و انجام ماموریت‌ها به دست می‌آورند، هزینه آن را می‌پردازند. اعتبار کسب شده در OASIS همچنین می تواند برای خرید اقلام واقعی استفاده شود. این نشان می‌دهد که چگونه یک متاورس کاملاً فعال می‌تواند واقعیت فیزیکی را تکمیل کند و در عین حال محدودیت‌های آن را برجسته کند، و این در متاورس امروزی، در دنیای واقعی صادق است.

یکی دیگر از جنبه های متاورس که در فیلم به خوبی به تصویر کشیده شد، توانایی این بود که هر کسی که می خواهید باشید. شما آزاد هستید که یک شخصیت مجازی کاملاً متفاوت بسازید و یک هویت دیجیتالی ایجاد کنید که شما را در سطح عمیق‌تری نشان دهد.

مردم به OASIS می روند تا لحظات واقعی را تجربه کنند که احساس می کنند در واقعیت مجازی بهتر درک می شوند. OASIS تجربیات همه جانبه ای را ارائه می دهد که به لحظات و خاطرات واقعی تبدیل می شوند. متاورس با این یکسان است زیرا یک فضای مجازی است که در آن افراد می توانند کارهایی را انجام دهند که ممکن است در دنیای واقعی امکان پذیر نباشد، مانند حمل و نقل از راه دور و پرواز در میان چیزهای دیگر.

‏Ready Player One به این معنا امکان پذیر است که تعداد زیادی از افراد در نهایت در یک اقتصاد مجازی باز و مشترک با یکدیگر تعامل خواهند داشت. ما در حال حاضر این کار را با استفاده از رسانه های اجتماعی به صورت روزانه انجام می دهیم، متاورس به سادگی بسیار فراگیرتر است.

مارک زاکربرگ و دیگر افراد در دنیای بازی معتقدند که متاورس نوآوری بزرگ بعدی اینترنتی است که افراد را به سمت استاندارد جدیدی سوق خواهد داد. زاکربرگ حتی یک گروه محصول Metaverse را در داخل شرکت رسانه های اجتماعی خود برای حمایت از دیدگاه خود تشکیل داده است.

زاکربرگ در حال توسعه پلتفرم متاورس خود، Meta، است تا در تمامی پلتفرم‌های محاسباتی مختلف از جمله:

‏ VR

‏ AR

کامپیوتر

دستگاه های موبایل

کنسول های بازی

متاورس بسیار فراتر از یک بازی ساده است که بر تجارت، ارتباطات، آموزش، سرگرمی و حتی سفر نیز تاثیر خواهد گذاشت. این محیطی است که افراد می توانند به صورت مجازی با هم باشند، حتی اگر از نظر فیزیکی از هم دور باشند. با آن، یک دنیای مجازی از فرصت‌ها باز می‌شود که قبلاً هرگز آن را تجربه نکرده بودیم؛ مشابه زمانی که کسب و کارها شروع به استفاده از اینترنت برای رشد برندهای خود کردند.

بیشتر پلتفرم‌های متاورس احتمالاً بر روی فناوری بلاک چین اجرا می‌شوند. در واقع، اکثر پلتفرم‌های متاورس محبوب در حال حاضر با استفاده از فناوری بلاک چین کار می‌کنند. به لطف فناوری بلاک چین، کاربران متاورس می‌توانند دارایی‌های دیجیتالی را با استفاده از توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) و ارزهای رمزنگاری شده بسازند، مالکیت کنند و معامله کنند و اساساً کل اقتصاد مجازی را ایجاد کنند.

بدون بلاک چین، NFT و فناوری ارزهای دیجیتال، ایجاد یک اقتصاد مجازی پایدار تقریبا غیر ممکن خواهد بود.

اگرچه توسعه متاورس در حال حاضر در حال انجام است، اما اینکه چگونه همه پلتفرم‌های متاورس مختلف با هم کار خواهند کرد، یا اینکه آیا این کار را انجام دهند، هنوز تا حد زیادی ناشناخته است. زاکربرگ نشان داده است که این یک شرکت نخواهد بود که یک متاورس واحد ایجاد می کند، بلکه مجموعه ای از مشاغل خواهد بود.