نوع دیگری از توکن‌ها و رمز ارزها در بازار ارزهای دیجیتال توکن أوراق بهادار هستند. بعضی از توکن‌ها در شبکه یا پروژه‌ خود نقش اساسی و مهمی ایفا می کنند  آن‌ها را توکن کاربردی می‌ نامند. در این مطلب قصد داریم درباره نوع دیگر یعنی توکن اوراق بهادار (Security Token) بحث کنیم که مالکیت اشخاص را نسبت به یک دارایی مشخص می کند. اگر دوست دارید بدانید توکن اوراق بهادار چیست، چگونه کار می‌کند و چه کاربرد و مزیت هایی دارد، با ما تا آخر این مقاله همراه باشید.

در آسان ترین شکل، توکن‌ها را می‌توان به دو دسته تقسیم نمود؛ توکن های  کاربردی و توکن های اوراق بهادار. هرچند بیشتر اشخاص با Utility Token یا همان توکن کاربردی آشنایی دارند، اما شاید بعضی ها تا به حال نام آن ها را نشنیده باشند. در واقع توکن کاربردی همان رمز ارزی  می باشد که به وسیله ی پروژه عرضه و پشتیبانی شده و عده‌ای برای سرمایه‌گذاری و حمایت از پروژه آن را خریداری می کنند. کسانی که روی این نوع از توکن‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند، صرف نظر از ارزش مادی آن، یک سری امتیاز معین کسب می کنند. منظوراز امتیاز یا مزایا، سرویس هایی است که از پلتفرم و پروژه توکن دریافت می‌کند.

ولی در طرف دیگر، توکن اوراق بهادار قرار دارد که نیازی ندارد کاربرد به خصوصی داشته باشد. یک Security Token نشان‌دهنده سهم  یک فرد در یک پروژه یا شرکت  می باشد؛ به همین دلیل در بعضی موارد از این توکن به‌عنوان Equity Token نیز نام برده می شود که در فارسی آن را توکن دارایی یا توکن سهام  می نامند.

توکن اوراق بهادار با توکنیزه کردن سهام یک شرکت، شکل دیجیتال اوراق بهادار سنتی را با استفاده از فناوری بلاک چین ارائه می‌کنند. یکی از موضاعاتی که در اینجا مطرح است، مقرراتی است که درباره سهام و اوارق بهادار وجود دارد. Security Tokenتوسط مقامات نظارتی مالی به‌عنوان اوراق بهادار در نظر گرفته می‌شود، به همین دلیل این نوع از توکن‌ها مشمول قوانین می‌شوند.

اینکه آیا این یک نکته مثبت یا منفی است، به دیدگاه و تفکرات هرکسی بستگی دارد. برای بعضی از فعالان فضای کریپتو که با تفکرات نهادزدایی و غیرمتمرکزسازی سیستم‌ها وارد شدند، ممکن است این امر یک اتفاق منفی باشد. اما در سوی دیگر کسانی که از فضای سنتی مالی و سرمایه‌گذاری می‌خواهد وارد این فضا شوند، مثبت و مطلوب باشد.

هنگامی که در‌آمریکا صحبت از اوراق بهادار و قانون‌گذاری می‌شود، همه چیز به کمیسیون بورس و اوراق بهادار یا SEC‌ ختم خواهد شد. این سازمان برای اینکه تایید کند چیزی در دسته‌بندی اوراق بهادار قرار می‌گیرد یا نه، از یک شیوه به‌نام تست هاوی (The Howey Test) که چهار شاخص دارد، استفاده می‌کند. این شاخص ها عبارتند از:

اکثر شرکت‌ها به یک شیوه، Security Tokenمی‌سازند. نهادی می‌تواند توکن اوراق بهادار صادر کند که مالک یک بیزینس باشد. این نهاد باید یک لیست که به White List‌ معروف  است و  از افراد تایید شده تشکیل شده است، تنظیم نماید. این لیست شامل آدرس کیف پول سرمایه‌ دارانی که  مجوز خرید توکن‌ها را دارند، می‌شود.

برای اینکه سرمایه‌داران بالقوه در لیست کمپانی قرار داده شوند، باید اثبات کنند که با هرگونه محدودیت و مقررات احتمالی روی اوراق بهادار موافقند. این محدودیت‌ها شامل مقررات احراز هویت (KYC)و ضد پول‌شویی (AML) می‌شود. از آن‌جایی که  این امکان  وجود ندارد که برای یک سکیوریتی توکنتمام قوانین موجود در حوزه قضایی و مالی سراسر دنیا را لحاظ کرد،‌ نهادها با محدود کردن افرادی که می‌توانند توکن مورد نظر را خرید و ذخیره کنند، می‌توانند از اکثر مقررات پیروی کنند.

این نوع توکن مشابه نوع سنتی سهام  می باشد و فقط در نحوه ثبت و انتقال مالکیت  متفاوت است. دارندگان توکن سهام حق دریافت سود از شرکت و حق رای دارند. اگر بخواهیم درباره مزایای Equity Token صحبت می‌کنیم، می‌توانیم به این موارد اشاره کنیم:

توکن بدهی مثل یک وام کوتاه‌مدت و دارای نرخ سود است که سرمایه‌گذاران به‌عنوان وام به نهادها می‌دهند. قیمت Debt Token به میزان ریسک و بهره سهام بستگی دارد. شرایط بازپرداخت، مدل سود سهام و مدیریت ریسک، به‌صورت قرارداد هوشمند تنظیم می گردد.

تسویه اوراق بهادار سنتی به زمان زیادی احتیاج دارد، ولی با وجود شبکه‌های بلاکچینی امکان انجام مراودات مالی با سرعت بیشتر امکان‌پذیر شده است. این نخستین تاثیری است که توکن‌های اوراق بهادار می‌توانند در فضای مالی و پولی  ایجاد کنند.

توکن اوراق بهادار از چند  راهکار موجب افزایش نقدینگی می‌شود. اگر در روزهای پایانی بازار سنتی اقدام به فروش یک دارایی کنید، احتمال دارد تسویه این معامله تا شروع هفته آتی و نخستین روز کاری انجام طول بکشد. با استفاده از Security Token و شبکه‌های بلاکچین بازار دائما در حال فعالیت می باشد و به جهت غیرمتمرکز بودن و برقرار بودن فعالیت در طول شبانه‌روز و هفته، امکان تهیه  پول لازم برای انجام معاملات وجود دارد. از سوی دیگر با استفاده از قابلیت بخش‌پذیری و مالکیت کسری، کاربران نیازی نیست که برای دریافت یک دارایی گران‌قیمت هزینه‌های گزاف بپردازند. این صورت باعث افزایش جریان ورودی سرمایه می‌شود.

با غیرمتمرکز شدن بازار، حجم معاملات از یک کشور بالاتر رفته و امکان جمع‌آوری سرمایه از گوشه و کنار جهان فراهم می شود. البته توکن اوراق بهادار برای اینکه بتوانند از دیدگاه تجارت جهانی واجد شرایط شوند، باید معماری و راه‌اندازی آن به‌صورت بین‌المللی طراحی گردد. چنانچه توکنی به‌صورت جهانی طراحی شده باشد، می‌تواند سرمایه‌های جهانی را جذب نماید وفقط به‌دنبال سرمایه‌های بومی و محلی نباشد.

امکان برنامه‌ریزی و تغییر پذیری قراردادهای هوشمند و به صورت کلی اکوسیستم بلاک چین، می‌تواند تغییر عظیمی در فضای مالی ایجاد کند. به عنوان مثال فرض کنید فرد A، پنج سال پیش اقدام به خرید سهام یک شرکت کرده است. فرد B نیز چند هفته پیش سهام همان شرکت را خریداری کرده است. در فضای سنتی، اگر شرکت مد نظر اقدام به تقسیم سود کند، به هر دو نفر به یک میزان سود می دهد. Security Token قابلیت برنامه‌ریزی دارد و در این باره می‌تواند به کسی که پیش تر اقدام به سرمایه‌گذاری در یک پروژه کرده است، سود زیادتری بدهد. هم چنین، سیستم سنتی رای‌گیری و اتخاذ سیاست‌ها، جدیدتر و شفاف‌تر می‌شود.

برای خرید و فروش توکن‌های اوراق بهادار، پلتفرم‌ها و صرافی‌های گوناگونی وجود دارد. اوپن فایننس (Open Finance)، بلاک ترید (Blocktrade) و تی زیرو (tZero)، از جمله  نخستین صرافی‌هایی هستند که در این زمینه فعالیت دارند.

مثل کوین و توکن‌های کاربردی که عرضه اولیه کوین یا ICO‌ دارند، توکن اوراق بهادار هم عرضه اولیه دارد. به روند عرضه اولیه توکن اوراق بهادار STO می‌گویند. این دو عرضه اولیه مثل به هم هستند، یعنی هر دوی آن‌ها درمورد تخصیص اولیه توکن‌ها و کوین‌ها  می باشد؛ اما در برخی از ویژگی‌ها  فرق می کنند.برای مثال STO پشتوانه دارایی دارند و به‌ طور کامل توسط حکومت قانون‌گذاری می گردند ولی ICO‌ مربوط به یک پروژه یا شبکه است و جریانی آزادانه‌تر دارد.