IDO یک پیشنهاد رمز ارز است که در یک صرافی غیرمتمرکز (DEX) اجرا می شود. استخرهای نقدینگی (LP) با ایجاد نقدینگی پس از فروش، نقش اساسی در IDO ایفا می کنند. یک IDO معمولی به کاربران این امکان را می دهد که در ازای توکن های جدید در طول رویداد تولید توکن، وجوه خود را قفل کنند. سپس برخی از وجوه جمع‌ آوری‌ شده با توکن جدید به یک LP اضافه می‌شوند تا بعداً به پروژه بازگردانده شوند.

IDO ها روشی ارزان و ساده برای پروژه ها برای توزیع توکن های خود ارائه می دهند. IDO ها مدتی است که وجود داشته اند، اما هنوز در حال تکامل هستند و مدل های جدیدی مانند پیشنهاد اولیه فارمینگ (IFO) را ارائه می دهند. همچنین ممکن است با تنظیم بیشتر منطقه شاهد افزایش نیازهای KYC باشیم.

اگر می خواهید یک IDO وارد کنید، به یک کیف پول دیجیتال مانند MetaMask و مقداری ارز دیجیتال برای اشتراک و پرداخت هزینه تراکنش نیاز دارید. همیشه تحقیقات خود را در مورد پروژه انجام دهید و از طریق یک DEX قابل اعتماد سرمایه گذاری کنید. این شامل نگاه دقیق به مکانیک IDO و تیم پروژه و توکنومیک است. مثل همیشه، فقط چیزهایی را سرمایه گذاری کنید که راحت از دست می دهید زیرا پیشنهادات توکن ریسک بالایی دارد.

ارائه توکن معمولا یک فرصت هیجان انگیز برای سرمایه گذاران در اکوسیستم رمزنگاری است. شانس خرید یک توکن با قیمت راه اندازی آن می تواند بسیار ارزشمند باشد. اما این فقط یک طرف ماجراست. با نگاهی به شوق ICO (ارائه اولیه سکه) در سال 2017 در اتریوم (ETH)، همه چیز کاملاً مثبت نبود. کلاهبرداری و پولشویی گسترده بود و سرمایه‌ گذاران اغلب متحمل ضررهای زیادی می‌شدند.

از آن زمان، جامعه کریپتو روش‌های جایگزین ارائه توکن، از جمله پیشنهاد اولیه تبادل (IEO)، پیشنهاد اولیه DEX (IDO) و ارائه توکن امنیتی (STO) را توسعه داده است. IDO ها به یک انتخاب محبوب تبدیل شده اند، اما این چه تفاوتی با ICO دارد و آیا استفاده از آن برای سرمایه گذاران امن تر است؟

پیشنهاد توکن روشی برای جمع‌ آوری سرمایه است که در آن یک پروژه یا استارت‌ آپ ارز دیجیتال جدیدی را برای فروش عرضه می‌کند. روش‌های تامین مالی جمعی می‌تواند متفاوت باشد، مانند استفاده از یک پلتفرم صرافی متمرکز برای مدیریت فرآیند (IEO)، کار با یک تنظیم‌ کننده مالی محلی (STO)، یا انجام آن به تنهایی (ICO). برخی از سرمایه گذاران سکه ها را برای کاربرد خود خریداری می کنند، در حالی که برخی دیگر این کار را برای حدس و گمان انجام می دهند. به عنوان مثال، ممکن است از سکه برای فارمینگ، مشارکت در یک مکانیسم حاکمیتی یا پرداخت هزینه تراکنش استفاده کنید.

یک IDO از یک صرافی غیرمتمرکز (DEX) برای راحت شدن فروش توکن استفاده می کند. یک پروژه رمزنگاری توکن‌های خود را در اختیار DEX قرار می‌دهد، کاربران وجوه خود را از طریق پلتفرم تعهد می‌کنند، و DEX توزیع و انتقال نهایی را تکمیل می‌کند. این فرآیندها خودکار هستند و از طریق قراردادهای هوشمند روی بلاک چین اتفاق می‌افتند.

قوانین و مراحل یک IDO به DEX که آن را اجرا می کند بستگی دارد، اما چند روش رایج وجود دارد:

در حالی که مدل بالا یک IDO معمولی است، پیشنهادات توکن همیشه در حال تغییر هستند. به عنوان مثال، ما همچنین مدل IFO (Iitial Farm Offering) را داریم که به شکل گسترده ای محبوب است. به سختی می توان گفت که آیا می توان آن را یک IDO سنتی نامید، اما به همان مفاهیم اصلی بستگی دارد: استخرهای نقدینگی و مبادلات غیرمتمرکز.

به جای قفل کردن مستقیم توکن‌های خود، سرمایه‌ گذاران ابتدا باید در LP غیرمتمرکز مالی (DeFi) سهام داشته باشند تا توکن‌های LP به دست آورند. به عنوان مثال، پروژه ای که می خواهد توکن خود را برای BNB در یک IFO در PancakeSwap بفروشد، سرمایه گذاران را ملزم می کند که BNB و CAKE را در BNB-CAKE LP سهام داشته باشند.

سپس توکن‌های BNB-CAKE LP برای توکن‌های جدید قفل می‌شوند و پروژه BNB را در حین سوختن کیک دریافت می‌کند. تعداد توکن‌هایی که دریافت می‌کنید به تعداد شرکت‌کنندگان در فروش بستگی دارد و هر گونه وجوه اضافی به شما بازگردانده می‌شود. حتی ممکن است اقداماتی برای عادلانه‌ تر کردن سهم سرمایه‌ گذاران کوچک از IDO وجود داشته باشد، مانند ویژگی‌های [فروش پایه] و [فروش نامحدود] در PancakeSwap IFO.

یکی دیگر از تغییرات احتمالی در IDOها ممکن است الزام فرآیندهای KYC (مشتری خود را بشناسید) و AML (ضد پول شویی) باشد. رگولاتورهای مالی در سراسر جهان علاقه بیشتری به DeFi و وضعیت نظارتی آن دارند. AML و KYC اکنون برای صرافی های متمرکز استاندارد هستند و DEX ها نیز ممکن است در آینده مشمول قوانین مشابهی باشند.

با گذشت زمان، پیشنهادات توکن بیشتر برای سرمایه گذاران منصفانه تر و ایمن تر شده اند. IDO ها دارای مزایای مشخصی هستند که این را پشتیبانی می کند:

برخی از نقاط قوت IDO برخی از نقاط ضعف آن را نیز به همراه دارد. این مشکلات عمدتاً از جنبه های غیرمتمرکز و ناشناس یک IDO سرچشمه می گیرد.

اولین مکان برای پیدا کردن یک IDO از خود پروژه است. درگیر شدن با جامعه پروژه و دنبال کردن کانال های رسانه های اجتماعی آنها راه خوبی برای شروع است. همچنین می‌توانید DEX‌ها را بررسی کنید تا فهرست IDO‌های آتی آن‌ها مانند PancakeSwap یا DODO را ببینید. اگر می‌خواهید یک نمای کلی از همه IDO‌های آینده داشته باشید، CoinMarketCap فهرستی از پیشنهادات توکن در دسترس برای مشاهده دارد. همه اینها IDO نیستند، اما CoinMarketCap به وضوح مشخص می کند که کدام فروش است.

برای ورود به یک IDO، به یک کیف پول رمزنگاری نیاز دارید که بتواند به برنامه های کاربردی مانند MetaMask یا بایننس Chain Wallet متصل شود. همچنین برای خرید توکن ها و پرداخت هزینه تراکنش ها به مقداری ارز دیجیتال نیاز دارید. رمز ارز دقیقی که شما نیاز دارید به فروش بستگی دارد و حتی اگر در یک IFO شرکت می کنید می تواند توکن های LP باشد.

پس از اینکه کیف پول خود را آماده کردید، باید با استفاده از دکمه اتصال که معمولاً در گوشه سمت راست بالا قرار دارد، به IDO DApp متصل شوید.

اکنون دستورالعمل‌های خاصی در مورد نحوه قفل کردن وجوه خود در آمادگی برای رویداد تولید توکن به شما داده می‌شود. مطمئن شوید که وجوه کافی برای پرداخت هزینه های تراکنش خود را نیز دارید. در بیشتر موارد، پس از پایان دوره اشتراک، توکن ها به کیف پول شما منتقل می شوند. با این حال، برخی از فروش‌ها ممکن است توکن‌های جدید شما را برای مدت معینی قفل یا در معرض خطر قرار دهند. قبل از شرکت در IDO حتما جزئیات را بخوانید.